Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Amour, ranime mon courage

Kompozytor: Gounod Charles

Opera: Romeo i Julia

Rola: Juliet (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Amour, ranime mon courage" PDF
JULIETTE

Amour, ranime mon courage,
Et de mon cur chasse l'effroi!
Hésiter, c'est te faire outrage,
Trembler est un manque de foi!
Verse! verse! Verse toi-même ce breuvage!
Ah! Verse ce breuvage!
Ô Roméo! je bois à toi!
Mais si demain pourtant dans ces caveaux funèbres
Je m'éveillais avant son retour? Dieu puissant!
Cette pensée horrible a glacé tout mon sang!
Que deviendrai-je en cas ténèbres
Dans ce séjour de mort et de gémissements,
Que les siècles passés ont rempli d'ossements?
Où Tybalt, tout saignant encor de sa blessure,
Près de moi, dans la nuit oscure
Dormira! Dieu!!! ma main rencontrera sa main!
Quelle est cette ombre à la mort échappée?
C'est Tybalt! il m'appelle! il veut de mon chemin
Écarter mon époux! et sa fatale épée
Non! fantômes! disapraissez!
Dissipe-toi, funeste rêve!
Que l'aube du bonheur se lève
Sur l'ombre des tourments passés!
Viens! Amour! ranime mon courage, etc.
Je voudrais bien savoir...Il était un Roi de Thulé. Marguerite. Faust. GounodIl m'aime...Ah! presse ton retour cher bien. Marguerite. Faust. GounodO Dieu que de bijoux...Ah! je ris de me voir si belle. Marguerite. Faust. GounodPlace au choeur des bacchantes. La Bacchante. Philémon et Baucis. GounodAllons, me voilà reposée. Mireille. Mireille. GounodJe veux interroger ce jeune homme. Sylvie. La colombe. GounodBergers, qui le voulez connaître. Marion. Cinq-Mars. GounodThe Jewel Song ("Ah, je ris de me voir"). Marguerite. Faust. GounodTu trouves donc que ce n'est pas assez. Hermosa. Le tribut de Zamora. GounodPhilémon m'aimerait encore. Baucis. Philémon et Baucis. Gounod
Wikipedia
Romeo i Julia (fr. Romeo et Juliette) – pięcioaktowa opera Charles’a Gounoda do libretta Jules’a Barbiera i Michela Carrégo według tragedii Williama Szekspira. Prapremiera odbyła się 27 kwietnia 1867 w Paryżu. Polska premiera miała miejsce w warszawskim Teatrze Wielkim 2 czerwca 1888.
Miejsce i czas akcji: Werona w XIII wieku.
Dom Kapuletów. Na balu z okazji urodzin Julii, córki Kapuleta, zjawia się zamaskowany Romeo z rodu Montecchich, zwaśnionego z gospodarzami. Nic o sobie nie wiedząc, młodzi poznają się i zakochują w sobie od pierwszego wejrzenia. Zagrożony zdemaskowaniem, Romeo w pośpiechu opuszcza dom wrogów.
Pod balkonem Julii w domu Kapuletów oraz w kościele św. Zenona na przedmieściu. Nocą, pod balkonem Julii zjawia się Romeo. Młodzi wyznają sobie miłość i postanawiają w tajemnicy się pobrać. Zaprzyjaźniony z Romeo franciszkanin Laurenty zgadza się udzielić młodym sekretnego ślubu. Niebawem nadchodzi Julia w towarzystwie swojej niani – Gertrudy – która wraz z bratem Janem będzie ich świadkiem.
Na miejskim placu w Weronie. Krewni Kapuletów atakują Stefana, pazia Romea, który sprowokował ich frywolnymi kupletami. Romeo próbuje powstrzymać zwadę, ale gdy ginie jego przyjaciel Merkucjo, dobywa szpady i przebija jego zabójcę – Tybalta. W tym momencie nadchodzi Książę i skazuje Romea na wygnanie.
W sypialni Julii. W kościele. Romeo i Julia święcą swoje gody, a jednocześnie muszą się rozstać. Po jego odejściu w jej sypialni zjawia się Kapulet i nakazuje jej niezwłoczne poślubienie hrabiego Parysa. Ojciec Laurenty dostarcza jej narkotyku, który sprowadzić ma na nią uśpienie, sprawiające wrażenie śmierci. Podczas uroczystości zaślubin z Parysem, Julia osuwa się u stóp ołtarza.
W podziemiach grobowca Kapuletów. Romeo, którego ojcowi Laurentemu nie udało się uprzedzić, wraca potajemnie do Werony i zjawia się u grobu Julii. Przekonany o jej śmierci, postanawia do niej dołączyć i zażywa truciznę. W tym momencie budzi się ona z letargu. Ich radość z powodu ponownego spotkania jest krótkotrwała. Romeo umiera w jej ramionach, a ona przebija się jego sztyletem.