Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Je n'ai jamais chéri la vie

Kompozytor: Gluck Christoph Willibald

Opera: Alcesta

Rola: Alceste (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Je n'ai jamais chéri la vie" PDF
Je t'implore et je tremble. Iphigénie. Ifigenia na Taurydzie. GluckJ'ai fait un rève des plus doux. Dardanée. La rencontre imprévue. GluckGrand Dieux, du destin, qui m'accable. Alceste. Alcesta. GluckAh! qu'il est doux de se revoir. Rézia. La rencontre imprévue. GluckMaître des coeurs, achève ton ouvrage. Rézia. La rencontre imprévue. GluckFatal divinità. Alceste. Alcesta. GluckSpiagge amate, ove talora. Paris. Paride ed Elena. GluckDivinités du Styx. Alceste. Alcesta. GluckA ma maîtresse J'avais promis, Seigneur. Dardanée. La rencontre imprévue. GluckLe belle imagini d'un dolce amore. Paris. Paride ed Elena. Gluck
Wikipedia
Alcesta (wł. Alceste) – opera Christopha Willibalda Glucka, w trzech aktach, do której libretto napisał Ranieri de’ Calzabigi. Jej premiera miała miejsce w Wiedniu 26 grudnia 1767 roku, zaś wersję francuską tej opery wystawiono po raz pierwszy w Paryżu 23 kwietnia 1776 roku.
Opera oparta jest na micie o Alkestis.
Akcja rozgrywa się w Tesalii w czasach legendarnych.
Za umierającego króla Admetosa lud wznosi modły, do których dołącza się Alcesta z dziećmi.
W świątyni Apollina, gdzie wszyscy modlą się o zdrowie dla konającego władcy, rozlega się tajemniczy głos obwieszczający, że Admetos musi umrzeć, chyba że ktoś poświęci za niego własne życie. Alcesta podejmuje dramatyczną decyzję, by zginąć dla ocalenia męża.
Alcesta udaje się do gaju śmierci wspominając swą miłość do Admetosa. Gotowa, by oddać za niego życie, prosi jednak władców podziemnego królestwa o możliwość pożegnania się z mężem i dziećmi.
Admetos nieoczekiwanie wraca do zdrowia, a jego przyjaciel Ewander wyjaśnia mu, na jakich warunkach się to stało. Boi się jednak zdradzić imię wybawcy króla. Alcesta sama wyjawia to mężowi w dramatycznej rozmowie.
Alcesta czule żegna się z dziećmi i ze zrozpaczonym Admetosem, następnie umiera. Jej mąż z goryczy zamierza odebrać sobie życie, lecz nagle pojawia się bóg Apollon i oświadcza, że miłość Alcesty do męża, jak i Admetosa do swej małżonki, tak wzruszyła bogów, że pozwolili żyć obojgu.