Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Esser madre è un inferno

Kompozytor: Cilea Francesco

Opera: L'arlesiana

Rola: Rosa Mamai (Mezzo)

Ścignij darmowe partytury: "Esser madre è un inferno" PDF
Esser madre è un inferno.
Ho dolorato fino quasi a morirne
il dì chevenne alla luce.
Signor, Tu che m'hai vista
alla sua cuna in quelle paurose notti
della sua infanzia...
e Tu lo sai che te l'ho disputato ora per ora,
con la fronte dimessa al pavimento,
e con le parme aperte, in te converse,
invocando il Tuo nome!
Io da quei giorni non ebbi requie più.
Sai che gli ho ddato a brani a bran l'anima
per farne un uon che fosse onesto e forte,
amore e orgoglio mio.
Io t'ho pregato tanto, ma sempre in vano!
Sai che, se muor, nè un'ora gli sopravvivo,
e morirò dannata!
Signor! Tu che ha voluto
vane le preci mie insino ad ora
e vedermi piangente e dolorosa.
rammentati, Signor,
la Madre tua, ai piedi della Croce prosternata!
Anch'io Signor, son madre desolata.
Per pietà  veglia sulla vita sua per pietà !
Signor! Signor!
Acerba voluttà…O vagabonda stella. Princesse de Bouillon. Adriana Lecouvreur. CileaEra un giorno di festa. Rosa Mamai. L'arlesiana. CileaSe non ho l'idol mio, scettro. Demetrio. Berenice. HändelDimmi, oh spene! quando riede. Elmira. Floridante. HändelMà pria vedrò le stelle. Elmira. Floridante. HändelCondotta ell'era in ceppi. Azucena. Trubadur. VerdiIl vecchiotto cerca moglie. Berta. Cyrulik sewilski. RossiniL'abborrita rivale...Già i sacerdoti adunansi. Amneris. Aida. VerdiTant que le jour dure. Jean de Nivelle. DelibesAs with rosy steps the morn. Theodora. Händel
Wikipedia
Francesco Cilea (ur. 23 lipca 1866 w Palmi, zm. 20 listopada 1950 w Varazze) - kompozytor włoski. Studiował w Neapolu, gdzie potem został profesorem gry na fortepianie. Uczył również teorii muzyki we Florencji by w końcu zostać dyrektorem konserwatoriów muzycznych w Neapolu i Palermo. Neapol to także miejsce pierwszego sukcesu Cilei, jaki odniosła opera "Gina", będąca równocześnie pracą dyplomową kompozytora. Cilea w swoich dziełach nawiązywał zarówno do współczesnego mu weryzmu, jak i wcześniejszych tradycji, choćby belcanta. Jego styl bywa określany jako quasi-weryzm. Najbardziej znana opera F. Cilei to "Adriana Lecouvreur", na scenach bywa również obecna "Arlezjanka".