Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Seid meiner Wonne stille Zeugen

Kompozytor: Flotow Friedrich von

Opera: Alessandro Stradella

Rola: Leonore (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Seid meiner Wonne stille Zeugen" PDF
Den Theuren zu versöhnen. Lady Harriet Durham (Martha). Marta albo jarmark w Richmondzie. FlotowDie letzte Rose (Wui sola, vergin rosa). Lady Harriet Durham (Martha). Marta albo jarmark w Richmondzie. FlotowAdieu, dit-il, ayez foi!. Ophélie. Hamlet. ThomasLes oiseaux dans la charmille (The Doll Song). Olympia. Opowieści Hoffmanna. OffenbachMon p'tit papa je t'en supplie. Suzanne. Madame Favart. OffenbachRitorna vincitor!. Aïda. Aida. VerdiLe voir ainsi! Mon âme en est brisée. Élisabeth. Le songe d'une nuit d'été. ThomasJe veux vivre (Juliet's Waltz). Juliet. Romeo i Julia. GounodSe giunge un dispetto. Poppea. Agrippina. HändelCare compagne… Come per me serena. Amina. Lunatyczka. Bellini
Wikipedia
Friedrich Adolf Ferdinand von Flotow (ur. 27 kwietnia 1812 w majątku Teutendorf w Sanitz w Meklemburgii, zm. 24 stycznia 1883 w Darmstadt) – niemiecki kompozytor operowy.
Pochodził z rodziny szlacheckiej. W młodości został dyplomatą, ale wcześnie zainteresował się muzyką i wyjechał do Paryża, gdzie w latach 1828–1830 studiował kompozycję u Antona Reichy. Z powodu zamieszek w Paryżu opuścił stolicę Francji w 1830. Po przyjeździe do Niemiec poświęcił się komponowaniu oper w stylu francuskim – pierwsze jego utwory sceniczne to Pierre et Colombine, Rob Roy i La duchesse de Guise, które zdołał Flotow wystawić w Paryżu; nie spotkały się one jednak z większym zainteresowaniem.
Pierwszym utworem scenicznym Flotowa, który cieszył się zainteresowaniem publiczności była napisana do francuskiego libretta opera Le naufrage de la Méduse (Zatonięcie Meduzy), która miała premierę w 1838 w paryskim Théatre de la Renaissance i wystawiano ją 54 razy w ciągu sezonu.
Światową sławę kompozytorską przyniosły Flotowowi dwie opery do librett w języku niemieckim napisane w następnym dziesięcioleciu. Pierwsza z nich, Alessandro Stradella, wystawiona w 1844 w Hamburgu jest poświęcona tajemniczym okolicznościom życia i śmierci włoskiego kompozytora Alessandra Stradelli. Do ogromnego powodzenia dzieła Flotowa przyczyniło się także ciekawe libretto autorstwa Friedricha Wilhelma Riese, napisane w języku narodowym, stroniące od eklektycznych już wówczas motywów mitologicznych. Ten sam librecista napisał także tekst do następnej opery Flotowa, wystawionej w Wiedniu w 1847 pt. Marta albo jarmark w Richmondzie (Martha oder Der Markt zu Richmond), która miała stać się dziełem życia kompozytora. Po sukcesie Alessandra Stradelli Flotow otrzymał zamówienie z wiedeńskiego Theater an der Wien i stworzył dowcipną komedię muzyczną, przepełnioną komizmem sytuacyjnym i liryzmem. W dniu premiery 25 listopada 1847 publiczność zachwyciła się melodyjnymi ariami i scenami zbiorowymi (aria Ach so fromm..., Pieśń o ostatniej róży lata), które wydawano w całej Europie i tłumaczono na wiele języków.
Marta pozostała jedynym dziełem Flotowa, które do dziś utrzymuje się w repertuarze teatrów operowych (opera Alessandro Stradella jest obecnie dziełem już raczej zapomnianym, choć dostępnym na płytach CD). Żywiołowa melodyjność i efektowna instrumentacja, a także sama historia o angielskiej damie dworu Lady Hariett i jej powiernicy Nancy, które z nudów przebierają się za wiejskie dziewczyny, aby pójść na jarmark, wynająć się do pracy, a potem uciec od swoich "panów", zyskała uznanie publiczności.
Późniejsze opery Flotowa nie przyniosły kompozytorowi dużego sukcesu. Z ciekawostek można wymienić, że jest wśród nich opera pt. Liczyrzepa (Rübezahl), oparta na legendzie o karkonoskim Duchu Gór, wystawiona we Frankfurcie nad Menem w 1853.
Flotow skomponował 25 oper, ważniejsze z nich to:
Kompozytor tworzył też utwory kameralne, orkiestrowe i pieśni.