Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Dalle stanze, ove Lucia

Kompozytor: Donizetti Gaetano

Opera: Łucja z Lammermooru

Rola: Raimondo Bidebent (Bas)

Ścignij darmowe partytury: "Dalle stanze, ove Lucia" PDF
RAIMONDO
Dalle stanze ove Lucia
Trassi già col suo consorte,
Un lamento ... un grido uscia
Corsi ratto, in quelle mura
Come d'uom vicino a morte!
Ahi! terribile sciagura!
Steso Arturo al suol giaceva
Muto freddo insanguinato! ...
E Lucia l' acciar stringeva,
Che fu già del trucidato!
Ella in me le luci affisse ...
»Il mio sposo ov'è?« mi disse:
E nel volto suo pallente
Un sorriso balenò!
Infelice! della mente
La virtude a lei manco!
A tanto amor. Baldassarre. Faworyta. DonizettiTaci il voglio. Colonnello. Il giovedì grasso. DonizettiIo posposto ad un Torquato. Don Gherardo. Torquato Tasso. DonizettiIn quell' arca rispettate. Noè. Il diluvio universale. DonizettiBello ardir di congiurati... Fosca notte, notte orrenda. Faliero. Marino Faliero. DonizettiEntra nel circo. Murena. L'esule di Roma. DonizettiNella stanza, che romita. Guido. Gemma di Vergy. DonizettiDio tremendo onnipossente. Noè. Il diluvio universale. DonizettiEccomi a voi. Murena. L'esule di Roma. DonizettiElla è un giglio di puro candore. Marchese. Linda di Chamounix. Donizetti
Wikipedia
Łucja z Lamermooru – opera tragiczna w stylu bel canto w trzech aktach z muzyką Gaetana Donizettiego i librettem Salvatora Cammarano, opartym na powieści Waltera Scotta Narzeczona z Lammermoor.
Akcja opery rozgrywa się w Szkocji, pod koniec XVI w.
Łucja i Edgar, szkoccy kochankowie, pomimo waśni między ich rodami, zaręczają się. Jednak brat Łucji, lord Henryk Ashton podstępnie doprowadza do ślubu siostry z lordem Arturem Bucklawem. Edgar przekonany o zdradzie Łucji, nie chce jej znać. Zrozpaczona dziewczyna wpada w obłęd, zabija Artura i umiera. Kiedy Edgar dowiaduje się o tragedii również zabija się.
Rodziny Ashtonów i Ravenswoodów od lat toczyły zażarty spór. To Ashtonowie odnieśli w nim zwycięstwo, zabierając rywalom nawet rodzinny zamek. Zmiany polityczne zagrażają jednak utrzymaniu pozycji Ashtonów, toteż Henryk pragnie uzyskać protekcję polityczną, oddając swoją siostrę Łucję za żonę możnowładcy Arturowi Bucklawowi.
W ogrodach Ravenswood Norman razem z gwardzistami Ashtonów poszukują intruza, który wszedł potajemnie na teren posiadłości Ashtonów. Okazuje się, że jest nim Edgar, ostatni z Ravenswoodów, który powrócił w ruiny należnej mu posiadłości. Wiadomość, że Edgar potajemnie spotyka się z Łucją, w której z wzajemnością się zakochał, wywołuje wściekłość Henryka.
Łucja oczekuje Edgara, opowiadając swojej przyjaciółce Alisie o dziwnej wizji. Widziała w niej ducha dziewczyny zabitej z miłości przez jednego z Ravenswoodów. Alisa twierdzi, że jest to zły znak i radzi zakończyć znajomość z Edgarem. Łucja jest jednak pewna swoich uczuć. Gdy ukochany pojawia się na zamku z wieścią o rychłym wyjeździe do Francji, Łucja przysięga mu wieczną miłość mimo nieprzychylności brata. Edgar odwzajemnia przysięgę i odchodzi.
Zbliża się ślub Łucji i Artura. Henryk, obawiając się, że jego siostra odmówi poślubienia niekochanego mężczyzny, pokazuje jej sfałszowany list udowadniający niewierność Edgara, który miał znaleźć sobie we Francji kochankę. Rajmund, dawny nauczyciel i spowiednik Łucji, namawia ją, by w związku z tym zrezygnowała ze swojej miłości i poddała się woli rodziny.
Artur zjawia się na ceremonii ślubnej. Łucja zachowuje się dziwnie, lecz Henryk tłumaczy to jej żalem po śmierci matki i dochodzi do podpisania kontraktu ślubnego. Nagle pojawia się Edgar, jednak Henryk z triumfem pokazuje mu podpis Łucji na dokumencie. Edgar, uniesiony gniewem, wyrzuca obrączkę, którą niegdyś Łucja dała mu na znak miłości. Rajmund, powołując się na swój stan kapłański, zapobiega walce rywali i Edgar opuszcza zamek.
Henryk przybywa do Edgara, wyzywając go na pojedynek. Prowokuje go, mówiąc o tym, że Łucja właśnie przeżywa swoją noc poślubną. Wrogowie postanawiają walczyć o świcie wśród grobów Ravenswoodów.
Rajmund przerywa uroczystości weselne, by poinformować zebranych, że Łucja oszalała i zamordowała swojego męża. Wkrótce zjawia się i Łucja, która w obłędzie to wyobraża sobie swój ślub z Edgarem, to widzi zjawę dziewczyny rozdzielającą ją z ukochanym. Henryk oddaje siostrę pod opiekę Alisy i Rajmunda, a sam udaje się na spotkanie z Edgarem.
Edgar oczekuje Henryka u grobów Ravenswoodów. Na czele pochodu żałobnego pojawia się Rajmund i przekazuje Edgarowi wieść o śmierci Łucji. Edgar przebija się sztyletem.
Prapremiera dzieła miała miejsce 26 września 1835 w Teatro San Carlo w Neapolu. Cztery lata później kompozytor dokonał istotnych przeróbek przed wystawieniem opery w Paryżu. Francuska wersja sztuki w roku 1841 została również wystawiona w Stanach Zjednoczonych, poprzedzając włoską o kilka miesięcy. Premiera polska odbyła się w Teatrze Miejskim we Lwowie 29 grudnia 1838 (w języku niemieckim).