Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Quando rapito in estasi

Kompozytor: Donizetti Gaetano

Opera: Łucja z Lammermooru

Rola: Lucia di Lammermoor (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Quando rapito in estasi" PDF

LUCIA
Quando rapita in estasi
Del più cocente ardore
Col favellar del core
Mi giura eterna fê,
Gli affanni miei dimentico,
Gioja diviene il pianto,
Parmi che a lui d'accanto,
Sì schiuda il ciel per me.

Il faut partir mes bons compagnons d'armes. Marie. Córka pułku. DonizettiPar che mi dica ancora. Fausta. Fausta. DonizettiPietà, Signore, ti muovano. Caterina Cornaro. Caterina Cornaro. DonizettiPar le rang et par l'opulence. Marie. Córka pułku. DonizettiCome innocente giovane…Non v'ha sguardo. Anna Bolena. Anna Boleyn. DonizettiCorri, amica. Irene. Belisario. DonizettiDi un cor che more. Maria Stuarda. Maria Stuarda. DonizettiSe pietoso d'un obblio copri. Eleonora. Il furioso all'isola di San Domingo. DonizettiAh! quando all'ara sorgemi…Ah dal ciel discenda un raggio. Elisabetta. Maria Stuarda. DonizettiSogno talor di correre. Parisina. Parisina. Donizetti
Wikipedia
Łucja z Lamermooru – opera tragiczna w stylu bel canto w trzech aktach z muzyką Gaetana Donizettiego i librettem Salvatora Cammarano, opartym na powieści Waltera Scotta Narzeczona z Lammermoor.
Akcja opery rozgrywa się w Szkocji, pod koniec XVI w.
Łucja i Edgar, szkoccy kochankowie, pomimo waśni między ich rodami, zaręczają się. Jednak brat Łucji, lord Henryk Ashton podstępnie doprowadza do ślubu siostry z lordem Arturem Bucklawem. Edgar przekonany o zdradzie Łucji, nie chce jej znać. Zrozpaczona dziewczyna wpada w obłęd, zabija Artura i umiera. Kiedy Edgar dowiaduje się o tragedii również zabija się.
Rodziny Ashtonów i Ravenswoodów od lat toczyły zażarty spór. To Ashtonowie odnieśli w nim zwycięstwo, zabierając rywalom nawet rodzinny zamek. Zmiany polityczne zagrażają jednak utrzymaniu pozycji Ashtonów, toteż Henryk pragnie uzyskać protekcję polityczną, oddając swoją siostrę Łucję za żonę możnowładcy Arturowi Bucklawowi.
W ogrodach Ravenswood Norman razem z gwardzistami Ashtonów poszukują intruza, który wszedł potajemnie na teren posiadłości Ashtonów. Okazuje się, że jest nim Edgar, ostatni z Ravenswoodów, który powrócił w ruiny należnej mu posiadłości. Wiadomość, że Edgar potajemnie spotyka się z Łucją, w której z wzajemnością się zakochał, wywołuje wściekłość Henryka.
Łucja oczekuje Edgara, opowiadając swojej przyjaciółce Alisie o dziwnej wizji. Widziała w niej ducha dziewczyny zabitej z miłości przez jednego z Ravenswoodów. Alisa twierdzi, że jest to zły znak i radzi zakończyć znajomość z Edgarem. Łucja jest jednak pewna swoich uczuć. Gdy ukochany pojawia się na zamku z wieścią o rychłym wyjeździe do Francji, Łucja przysięga mu wieczną miłość mimo nieprzychylności brata. Edgar odwzajemnia przysięgę i odchodzi.
Zbliża się ślub Łucji i Artura. Henryk, obawiając się, że jego siostra odmówi poślubienia niekochanego mężczyzny, pokazuje jej sfałszowany list udowadniający niewierność Edgara, który miał znaleźć sobie we Francji kochankę. Rajmund, dawny nauczyciel i spowiednik Łucji, namawia ją, by w związku z tym zrezygnowała ze swojej miłości i poddała się woli rodziny.
Artur zjawia się na ceremonii ślubnej. Łucja zachowuje się dziwnie, lecz Henryk tłumaczy to jej żalem po śmierci matki i dochodzi do podpisania kontraktu ślubnego. Nagle pojawia się Edgar, jednak Henryk z triumfem pokazuje mu podpis Łucji na dokumencie. Edgar, uniesiony gniewem, wyrzuca obrączkę, którą niegdyś Łucja dała mu na znak miłości. Rajmund, powołując się na swój stan kapłański, zapobiega walce rywali i Edgar opuszcza zamek.
Henryk przybywa do Edgara, wyzywając go na pojedynek. Prowokuje go, mówiąc o tym, że Łucja właśnie przeżywa swoją noc poślubną. Wrogowie postanawiają walczyć o świcie wśród grobów Ravenswoodów.
Rajmund przerywa uroczystości weselne, by poinformować zebranych, że Łucja oszalała i zamordowała swojego męża. Wkrótce zjawia się i Łucja, która w obłędzie to wyobraża sobie swój ślub z Edgarem, to widzi zjawę dziewczyny rozdzielającą ją z ukochanym. Henryk oddaje siostrę pod opiekę Alisy i Rajmunda, a sam udaje się na spotkanie z Edgarem.
Edgar oczekuje Henryka u grobów Ravenswoodów. Na czele pochodu żałobnego pojawia się Rajmund i przekazuje Edgarowi wieść o śmierci Łucji. Edgar przebija się sztyletem.
Prapremiera dzieła miała miejsce 26 września 1835 w Teatro San Carlo w Neapolu. Cztery lata później kompozytor dokonał istotnych przeróbek przed wystawieniem opery w Paryżu. Francuska wersja sztuki w roku 1841 została również wystawiona w Stanach Zjednoczonych, poprzedzając włoską o kilka miesięcy. Premiera polska odbyła się w Teatrze Miejskim we Lwowie 29 grudnia 1838 (w języku niemieckim).