Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Io di Roma il Giove sono

Kompozytor: Händel Georg Friedrich

Opera: Agrippina

Rola: Claudio (Baryton/Bas)

Ścignij darmowe partytury: "Io di Roma il Giove sono" PDF
Alma mia, si, sol tu sei. Floridante. Floridante. HändelFinchè lo strale non giunge. Oronte. Floridante. HändelCon gli strali d'amor cangia morte talor. Aristobaldo. Berenice. HändelAmor è un tiranno, che ai sensi fà guerra. Ercole. Admeto. HändelSol prova contenti di gloria l'amante. Mercurio. Atalanta. HändelVieni, oh cara, a consolarmi. Argante. Rinaldo. HändelHow willing my paternal love. Samson. HändelNasce al bosco in rozza cuna. Varo. Ezio. HändelLa mia sorte fortunata. Pallante. Agrippina. HändelPresso ad occhi esperti già nei ministri. Fenice. Deidamia. Händel
Wikipedia
Agrippina – opera w trzech aktach, libretto Vincenzo Grimani (HWV 6, ChA 57, HHA II/3.) Obsada: Soliści: 3 Soprany (Agrippina, Nerone, Poppea), 3 Alty (Ottone, Narcisio, Giunone), 3 Basy (Claudio, Pallante, Lesbo). Instrumenty: Flet I, II, Obój I, II, Trąbka I, II. Kotły, Skrzypce I, II, III, Viola, Wiolonczela I, II, Continuo.
Opera Georga Friedricha Händla wystawiona 26 grudnia 1709 w Teatro San Giovanni Grisostomo w Wenecji. Libretto opery oparte na historii Agrypiny Młodszej, matki cesarza Nerona. Publiczność włoska była zachwycona operą, każda aria była oklaskiwana, co chwila padały okrzyki: Viva il caro Sassone! (Niech żyje kochany Saksończyk!)
W komnatach Agrypiny i Poppei – plac na Kapitolu. Cesarzowa rzymska, Agrypina, otrzymuje wiadomość, że jej małżonek, Klaudiusz, nie żyje. Chce koronować na cesarza swojego syna, Nerona, któremu każe występować już oficjalnie w roli pretendenta do tronu. Jej zamiary zostają pokrzyżowane, ponieważ Klaudiusza ratuje jeden z jego generałów, Otton. Cesarz z wdzięczności obiecuje mu tron. O względy pięknej Poppei starają się Klaudiusz, Neron i Otton, ona jednak kocha tylko ostatniego. Agrypina oczernia Ottona przed Poppeą i doprowadza do tego, że ta z gniewu na ukochanego schlebia cesarzowi. Teraz Agrypina wznieca zazdrość Klaudiusza o Ottona.
Ulica przy pałacu cesarskim – ogród Poppei – komnaty Agrypiny. Poppea za późno odkrywa intrygę Agrypiny i obmyśla zemstę. Jednak Agrypina wykorzystuje swoją przewagę i potrafi przekonać Klaudiusza, żeby na następcę tronu zamiast Ottona wyznaczył Nerona.
Pokój u Poppei – sala cesarska. Dzięki podstępowi Poppei udaje się otworzyć oczy Klaudiuszowi na intrygi Agrypiny i jej syna. Agrypina tłumaczy się. Otton wyznaje publicznie, że z miłości do Poppei rezygnuje z cesarskiej korony. Klaudiusz okazuje łaskę, oddaje Ottonowi rękę Poppei i koronuje Nerona na nowego cesarza.