Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Lusinghiera mia speranza

Kompozytor: Händel Georg Friedrich

Opera: Agrippina

Rola: Ottone (Mezzo/Tenor)

Ścignij darmowe partytury: "Lusinghiera mia speranza" PDF
Armati, oh core, di cieco sdegno!. Trasimede. Admeto. HändelSparite, oh pensieri, se solo volete. Admeto. Admeto. HändelQual nave smarrita trà sirti. Radamisto. Radamisto. HändelCon vana speranza pur trovo diletto. Tigrane. Radamisto. HändelNon sarà poco, se il mio gran foco. Meleagro. Atalanta. HändelLa bocca vaga. Ruggiero. Alcina. HändelGià che morir non posso. Zenobia. Radamisto. HändelVorrei poterti amar il cor ti vorrei dar. Medoro. Orlando. HändelOr la tromba in suon festante. Rinaldo. Rinaldo. HändelNon fù già men forte Alcide. Orlando. Orlando. Händel
Wikipedia
Agrippina – opera w trzech aktach, libretto Vincenzo Grimani (HWV 6, ChA 57, HHA II/3.) Obsada: Soliści: 3 Soprany (Agrippina, Nerone, Poppea), 3 Alty (Ottone, Narcisio, Giunone), 3 Basy (Claudio, Pallante, Lesbo). Instrumenty: Flet I, II, Obój I, II, Trąbka I, II. Kotły, Skrzypce I, II, III, Viola, Wiolonczela I, II, Continuo.
Opera Georga Friedricha Händla wystawiona 26 grudnia 1709 w Teatro San Giovanni Grisostomo w Wenecji. Libretto opery oparte na historii Agrypiny Młodszej, matki cesarza Nerona. Publiczność włoska była zachwycona operą, każda aria była oklaskiwana, co chwila padały okrzyki: Viva il caro Sassone! (Niech żyje kochany Saksończyk!)
W komnatach Agrypiny i Poppei – plac na Kapitolu. Cesarzowa rzymska, Agrypina, otrzymuje wiadomość, że jej małżonek, Klaudiusz, nie żyje. Chce koronować na cesarza swojego syna, Nerona, któremu każe występować już oficjalnie w roli pretendenta do tronu. Jej zamiary zostają pokrzyżowane, ponieważ Klaudiusza ratuje jeden z jego generałów, Otton. Cesarz z wdzięczności obiecuje mu tron. O względy pięknej Poppei starają się Klaudiusz, Neron i Otton, ona jednak kocha tylko ostatniego. Agrypina oczernia Ottona przed Poppeą i doprowadza do tego, że ta z gniewu na ukochanego schlebia cesarzowi. Teraz Agrypina wznieca zazdrość Klaudiusza o Ottona.
Ulica przy pałacu cesarskim – ogród Poppei – komnaty Agrypiny. Poppea za późno odkrywa intrygę Agrypiny i obmyśla zemstę. Jednak Agrypina wykorzystuje swoją przewagę i potrafi przekonać Klaudiusza, żeby na następcę tronu zamiast Ottona wyznaczył Nerona.
Pokój u Poppei – sala cesarska. Dzięki podstępowi Poppei udaje się otworzyć oczy Klaudiuszowi na intrygi Agrypiny i jej syna. Agrypina tłumaczy się. Otton wyznaje publicznie, że z miłości do Poppei rezygnuje z cesarskiej korony. Klaudiusz okazuje łaskę, oddaje Ottonowi rękę Poppei i koronuje Nerona na nowego cesarza.