Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Echo, viens sur l'air embaumé

Kompozytor: Bizet Georges

Opera: La jolie fille de Perth

Rola: Catherine (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Echo, viens sur l'air embaumé" PDF
Je dis que rien ne m'épouvante. Micaëla. Carmen. BizetEn vain l'on croit nous désunir. Bettina. Don Procopio. BizetJ'ai rève que mon coeur comme un oiseau léger. Catherine. La jolie fille de Perth. BizetComme autrefois dans la nuit. Léïla. Poławiacze pereł. BizetO Dieu Brahma!. Léïla. Poławiacze pereł. BizetAllein! Weh, ganz allein!. Elektra. Elektra. StraussMorirò, mà vendicata. Medea. Teseo. HändelRisplendete, amiche stelle. Clizia. Teseo. HändelO zitt're nicht...Zum Leiden bin ich auserkoren. The Queen of the Night. Czarodziejski flet. MozartIl faut partir mes bons compagnons d'armes. Marie. Córka pułku. Donizetti
Wikipedia
Prix de Rome (1857)
Georges Bizet (wym. [ʒɔʁʒ bizɛ]), właśc. Alexandre-César-Léopold Bizet (ur. 25 października 1838 w Paryżu, zm. 3 czerwca 1875 w Bougival) – francuski kompozytor piszący przede wszystkim opery.
Chociaż rodzice nadali mu imiona Alexandre-César-Léopold to przez całe życie znany był pod imieniem Georges, zapisanym w rejestrze parafialnym. Oboje rodziców byli związani z muzyką – ojciec Adolphe uczył śpiewu, a matka Aimée była pianistką.
Edukację muzyczną rozpoczął w domu rodzinnym. W 1848 przed 10 urodzinami Bizet został przyjęty do paryskiego konserwatorium, gdzie uczył się gry na fortepianie i organach oraz kompozycji (u Jacques’a Fromentala Halévy’ego), przez jakiś czas również harmonii u Charles’a Gounoda. Jeszcze w trakcie studiów napisał m.in. grywaną do dziś I Symfonię C-dur. Pierwszym sukcesem Bizeta okazała się jednoaktowa opera Doktor Miracle (Le docteur Miracle) z librettem Leona Battu i Ludovica Halévy’ego, Opera ta otrzymała nagrodę osobiście ufundowaną przez Jacques’a Offenbacha i została po raz pierwszy wystawiona 9 kwietnia 1857 w jego teatrze Bouffes-Parisiens. W 1857 zdobył Prix de Rome za kantatę Chlodwig i Klotylda. Nagrodą był pobyt na stypendium we Włoszech, gdzie przebywał w latach 1858–1860. Następne opery Bizeta (Poławiacze pereł, Piękne dziewczę z Perth, Djamileh) zostały chłodno przyjęte. Sukcesem okazała się dopiero suita symfoniczna Arlezjanka, która pierwotnie powstała jako muzyka do sztuki Alphonse’a Daudeta. Również najwybitniejsze dzieło Bizeta – opera Carmen spotkało się z niezrozumieniem i niechęcią do tego stopnia, że niektórzy biografowie doszukują się w tym przyczyny załamania nerwowego i przedwczesnej śmierci kompozytora, jednakże teoria ta nie ma udokumentowanego potwierdzenia. Utwory Bizeta zostały docenione dopiero po jego śmierci. Pochowany został na Cmentarzu Père-Lachaise, pomnik nagrobny zaprojektował Charles Garnier.
Odznaczony Legią Honorową (1875).