Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Plus blanche que la blanche hermine

Kompozytor: Meyerbeer Giacomo

Opera: Les Huguenots

Rola: Raoul (Tenor)

Ścignij darmowe partytury: "Plus blanche que la blanche hermine" PDF
Non loin des vieilles tours
et des remparts dAmboise
seul jégarais mes pas,
quand japerà§ois soudain
une riche litière au détour du chemin;
détudiants nombreux la troupe
discourtoise
lentourait, et leurs cris,
leur air audacieux
me laissaient deviner leur projet:
je mélance...
Tout fuit à  mon aspect.
Timide, je mavance...
Ah! quel spectacle enchanteur
vint soffrir à  mes yeux!

Plus blanche que la blanche hermine,
plus pure quun jour de printemps,
un ange, une vierge divine,
de sa vue éblouit mes sens.
Vierge immortelle!
Quelle était belle!
Et malgré moi devant elle minclinant,
je disais, je lui disais:
Belle ange, reine des amours,
beauté du ciel,
Je taimerais toujours!

En mécoutant, un doux sourire
trahit le trouble de son coeur,
et dans ses yeux jai su lire
le présage de mon bonheur.
Amant fidèle, flamme nouvelle
brûle mon coeur, flamme éternelle
me brûle encor, et je me dis:
Belle ange, reine des amours,
beauté du ciel,
Je taimerais toujours!
Col celarvi. Ruggiero. Alcina. HändelE lucevan le stelle. Mario Cavaradossi. Tosca. PucciniSur les monts les plus sauvages. Benvenuto Cellini. Benvenuto Cellini. BerliozAlzo al volo di mia fama. Tiridate. Radamisto. HändelLa donna è mobile. The Duke of Mantua. Rigoletto. VerdiSchumacherei und Poeterei. David. Śpiewacy norymberscy. WagnerMamma, quel vino è generoso. Turiddu. Rycerskość wieśniacza. MascagniAh, sì ben mio... Di quella pira. Manrico. Trubadur. VerdiSe il tuo duol. Arbaces. Idomeneusz, król Krety. MozartDovunque al mondo. Benjamin Pinkerton. Madame Butterfly. Puccini
Wikipedia
Giacomo Meyerbeer (ur. 5 września 1791 w Tasdorf, zm. 2 maja 1864 w Paryżu) – niemiecki kompozytor operowy, najważniejszy twórca grand opéry, wolnomularz.
Meyerbeer urodził się jako Jakob Liebmann Meyer Beer niedaleko Tasdorf (obecnie część Rüdersdorf bei Berlin). Był synem żydowskiego producenta cukru i bankiera Jacoba Judy Herza Beera (1769-1825) i Amalii (Malki) Liebmann Meyer Wulff (1767-1854), córki finansisty Liepmanna Meyera Wulffa, prowadzącej w Berlinie znany salon literacko-muzyczny. Był bratem Wilhelma Beera, bankiera i polityka oraz Michaela Beera, pisarza. W 1810 niemieckie imię Jacob zmienił na włoskie, połączył części nazwiska Meyer i Beer nazywając się odtąd Giacomo Meyerbeer.
Większą część swojego życia spędził we Francji i jej też głównie poświęcił swój artystyczny talent, stąd bywa czasem zaliczany do kompozytorów francuskich. Jego nauczycielem był Muzio Clementi. Razem z Karolem Marią Weberem studiował też u Georga Josepha „Abbé” Voglera. Przez 10 lat po studiach przebywał we Włoszech, by od roku 1826 na stałe osiąść w Paryżu. W 1842 Meyerbeer został wyznaczony przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma IV na następcę Gaspare Spontiniego na stanowisku dyrektora muzycznego Staatsoper Unter den Linden, królewskiej opery w Berlinie z zobowiązaniem dyrygowania tam cztery miesiące w roku. Faktycznie z uwagi na niewielkie wynagrodzenie było to stanowisko honorowe, które piastował do 1846. Zmarł w Paryżu, lecz został pochowany na cmentarzu żydowskim przy Schönhauser Allee w Berlinie.
Pierwszą operą kompozytora było Ślubowanie Jeftego (Jephtas Gelübde), za najważniejszą jest uważany Robert Diabeł – sztandarowe dzieło romantyzmu, które przyczyniło się również do rozwoju baletu. Giacomo Meyerbeer potrafił wykorzystywać i łączyć elementy charakterystyczne dla stylów niemieckiego, włoskiego i francuskiego, tego ostatniego w największym stopniu. Wykazywał też dużą wynalazczość w dziedzinie instrumentacji. Jego styl miał bardzo duży wpływ na późniejszych kompozytorów, z których na pierwszym miejscu wymienić należy Ryszarda Wagnera.
Meyerbeer po śmierci odszedł nieco w zapomnienie. Wynikało to głównie ze zmieniających się mód oraz tego, że do głosu zaczęli dochodzić inni kompozytorzy. Jego operom zarzucano też tanie efekciarstwo i płytkość, również niewielu było śpiewaków mogących podołać wymaganiom stawianym przez meyerbeerowskie role. Jego twórczość była zwalczana z powodów rasistowskich, głównie przez Ryszarda Wagnera. Po I wojnie światowej nie były wystawiane prawie w ogóle, by na sceny powoli powracać w obecnym czasie.