Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Robert, toi que j'aime (Roberto, o tu che adoro)

Kompozytor: Meyerbeer Giacomo

Opera: Robert Diabeł

Rola: Isabelle (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Robert, toi que j'aime (Roberto, o tu che adoro)" PDF
Nobles seigneurs, salut!. Les Huguenots. MeyerbeerNon più di fiori vaghe catene. Vitellia. Łaskawość Tytusa. MozartKakoy To vlast'yu neponyatnoy. Mariya. Mazepa. CzajkowskiÈ quest'asilo ameno e grato. Euridice. Orfeusz i Eurydyka. GluckTutto sprezzo che d'Ernani. Elvira. Ernani. VerdiÈ ben altro il mio sogno!. Giorgetta. Płaszcz. PucciniKakiye sladostnyye zvuki. Gorislawa. Rusłan i Ludmiła. GlinkaMary's First Romanza. Mary. William Ratcliff. CuiAh! si je redevenais. Baucis. Philémon et Baucis. GounodCosì giusta è questa speme, che se l'alma. Angelica. Orlando. Händel
Wikipedia
Robert Diabeł (fr. Robert le diable) – pięcioaktowa opera Giacomo Meyerbeera do libretta Eugène’a Scribe’a i Casimira Delavigne’a. Prapremiera odbyła się 21 listopada 1831 w Operze w Paryżu, zaś polska premiera w warszawskim Teatrze Wielkim 16 grudnia 1837.
Robert Diabeł Giacomo Meyerbeera stał się kwintesencją opery romantycznej (niezwykłe wydarzenia z udziałem sił nadprzyrodzonych, którym towarzyszyły imponujące efekty maszynerii teatralnej, czym zachwycali się w Paryżu Fryderyk Chopin i Juliusz Słowacki, pisząc o nich w swoich listach), a także wzorem gatunkowym francuskiej opery historycznej – grand opéra.
Miejsce i czas akcji: Sycylia w czasach średniowiecza.
Robert i jego zły duch – Bertram – wiodą amoralny tryb życia, budzący powszechne zgorszenie. Wskutek tego zmuszeni byli uchodzić z Normandii i dotarli na Sycylię. Ich historię przywołuje w swojej balladzie Rimbaud, poddany z włości Roberta. W ślad za Robertem przybywa też z jego rodzinnych stron wieśniaczka Alicja, zaopatrzona w list, jaki przed śmiercią napisała matka Roberta – Berta. Robert postanawia zdobyć Izabelę, księżniczkę Mesyny.
Książę Grenady, przybywający, by starać się o rękę Izabeli, rzuca wyzwanie wszystkim innym pretendentom.
Na odludziu, z jaskini dobywa się głos Władcy piekieł, żądający od Bertrama duszy Roberta i daje mu dobę na jej dostarczenie. Gdy się ten pojawia, namawia go do dokonania świętokradczego czynu odłamania gałęzi, wyrastającej z grobu św. Rozalii, która dostarczy mu magicznej mocy, czyniąc między innymi niewidzialnym. O północy, na dziedzińcu zrujnowanego klasztoru, gdzie znajduje się mogiła świętej, ożywają dusze dawnych mniszek, naprzód pod postacią ogników, a następnie przybierających dawny wygląd i odgrywających upiorny balet.
Za sprawą czarodziejskiej różdżki Robert dostaje się do komnaty Izabeli, przygotowującej się do ślubu z Księciem Grenady. Chce ją porwać, ale gdy ona wyznaje mu miłość, oddaje swój los w jej ręce, niszcząc magiczne narzędzie.
W kruchcie katedry palermitańskiej Bertram wyjawia Robertowi, że przed laty uwiódł jego matkę Bertę, a z ich związku zrodził się Robert. Zjawia się Alicja, która przekazuje Robertowi list od matki, w którym wyjawia mu całą prawdę i ostrzega przed Bertramem. Wraz z wybiciem północy czary tracą swą moc. Znika Książę Grenady, który okazuje się przywołanym przez siły piekielne fantomem, mającym wodzić na pokuszenie Izabelę, a Bertram, który nie wywiązał się ze swojego zobowiązania, zapada się pod ziemię. Nic zatem nie stoi już na przeszkodzie, by Robert oraz Izabela połączyli się małżeńskim węzłem.