Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Già il mandorlo vicino

Kompozytor: Puccini Giacomo

Opera: Edgar

Rola: Fidelia (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Già il mandorlo vicino" PDF
Già  il mandorlo vicino
Dei primi fior si ornò;
Se sovra il mio cammino
Edgar incontrerò,
Troncar ne voglio un ramo
E a lui lo vo' gettar...
Il mattinal saluto
Così gli voglio dar!
Or ben sul mio cammino,
Edgar, io t'incontrai...
Bel ramo, ramo candido,
Io ti potei troncar...
Il mattinal saluto
Così ti posso dar!
O profumata stella,
Che leggi nel mio cuor,
A lui di me favella!...
Addio, candido fior!
In quelle trine morbide. Manon Lescaut. Manon Lescaut. PucciniLaggiù nel Soledad. Minnie. Dziewczyna ze Złotego Zachodu. PucciniQuando m'en vo' (Musetta's Waltz). Musetta. Cyganeria. PucciniOre dolci e divine. Magda. Jaskółka. PucciniSoave Signor mio. Suor Genovieffe. Siostra Angelica. PucciniNon la sospiri la nostra casetta. Tosca. Tosca. PucciniDonde lieta. Mimi. Cyganeria. PucciniUn bel dì vedremo. Madame Butterfly. Madame Butterfly. PucciniSola, perduta, abbandonata. Manon Lescaut. Manon Lescaut. PucciniAddio, addio mio dolce amor!. Fidelia. Edgar. Puccini
Wikipedia
Edgar – dramma lirico w 3 aktach Giacoma Pucciniego z 1889 roku.
Miejsce: Flandria Czas: 1300
Akt I
Nastał świt. Okoliczni mieszkańcy wsi oraz pasterze zbierają się do codziennej pracy. Fidela, córka Guartiero, jest zakochana w Edgarze. Młody mężczyzna ulega jednak fascynacji pięknej cygance Tigranie. Frank, brat Fideli również jest w niej zakochany. Kiedy jednak próbuje się do niej zbliżyć i wyznaje jej swoje uczucia ("Questo amor, vergogna mia") ta odpycha go i oddala się w poszukiwaniu Edgara. Gdy Tigrana zachowuje się lekceważąco i śpiewa obrazoburczą pieśń przed kościołem, mieszkańcy wpadają w gniew i chcą ją siłą przepędzić. W jej obronie staje Edgar i uniesiony nieopanowaną egzaltacją chwyta pochodnię i podpala swój dom, spuściznę po ojcu. Ucieka wraz z Tigraną po tym jak w pojedynku rani Franka, który chce ich powstrzymać.
Akt II
W pałacu pełnym przepychu trwa zabawa. Edgar, zmęczony życiem z Tigraną, z tęsknotą powraca do swej rodzimej wioski i do Fideli. Tigrana stara się odwróć jego uwagę o tych myśli. Jednak przed pałacem, wśród werbli bębnów i dźwięków trąbek, przechodzi szereg żołnierzy. Edgar czuje pragnienie zrehabilitowania się i aby odkupić swoje winy dołącza do żołnierzy pod dowództwem Franka. Tigrana poprzysięga zemstę.
Akt III
Armia wygrywa bitwę, ale wielu poległo na polu bitwy. Wśród nich jest Edgar. Trwają przygotowania do uroczystego pogrzebu. Podczas mowy pogrzebowej Franka, zakapturzony mnich przypomina zgromadzonym o grzechach Edgara. Fidela broni pamięć mężczyzny, którego tak kochała. Oddala się do kościoła, aby pogrążyć się w modlitwie. Jako ostatnia na ceremonii pojawia się Tigrana. Jest zrozpaczona po utracie swojej miłości. Frank oraz mnich obiecują jej złoto i naszyjniki jeśli potwierdzi przed wszystkimi grzechów jakich dopuścił się Edgar. Kiedy żałobnicy powracają mnich ogłasza, że Edgar zdradził własny kraj dla złota, Tigrana potwierdza to zgodnie z umową. Rozgniewany tłum wraz z żołnierzami wywracają trumnę lecz w niej zamiast ciała Edgara znajduje się jedynie zbroja. W tym momencie mnich odkrywa swą prawdziwą tożsamość. To Edgar. Razem z Frankiem uknuli całą tę mistyfikację. Edgar oddala się do Fideli. Jedynej, która była mu wierna i która tak mocno walczyła o jego dobre imię. Gdy Edgar oddala się na krótką chwilę Tigrana, żądna zemsty, zadaje śmiertelny cios nożem prosto w serce Fideli. Kiedy Edgar powraca zdąży jedynie pochwycić bezwładne ciało ukochanej. Żołnierzom udaje się pochwycić Tigranę.