Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: È ben altro il mio sogno!

Kompozytor: Puccini Giacomo

Opera: Płaszcz

Rola: Giorgetta (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "È ben altro il mio sogno!" PDF
È ben altro il mio sogno!
Son nata nel sobborgo,
E solo l'aria di Parigi m'esalta
E mi nutrisce!
Oh! se Michele, un giorno,
Abbandonasse...qesta logora vita vagabonda!
Non si vive là  dentro,
Fra il letto ed il fornello!
Tu avessi visto la mia stanza, un tempo!

Bisogna aver provato!
Belleville è il nostro suolo e il nostro mondo!
Noi non possiamo vivere sull'acqua!
Bisogna calpestare il marciapiede!
Là  c'è una casa, là  cu sibi anucum
Festosi incontri e piene confidenze....
Al mattino, il lavoro che ci aspetta.
Alla sera, I ritorni in comitiva....
Betteghe che s'accendono di luci e di lusinghe,
Vetture che s'incrociano,
Domeniche chiassose
Piccole gite in due al bosco di Boulogne!
Balli all'aperto, intimità  amorose!?
È difficile dire cosa sia
Quest'ansia, questa strana nostalgia...
Soave Signor mio. Suor Genovieffe. Siostra Angelica. PucciniAncora un passo or via. Madame Butterfly. Madame Butterfly. PucciniSenza mamma, o bimbo, tu sei morto!. Suor Angelica. Siostra Angelica. PucciniO mio babbino caro. Lauretta. Gianni Schicchi. PucciniChe tua madre dovrà. Madame Butterfly. Madame Butterfly. PucciniNon la sospiri la nostra casetta. Tosca. Tosca. PucciniL’ora, o Tirsi, e vaga e bella. Manon Lescaut. Manon Lescaut. PucciniUn bel dì vedremo. Madame Butterfly. Madame Butterfly. PucciniSola, perduta, abbandonata. Manon Lescaut. Manon Lescaut. PucciniOre dolci e divine. Magda. Jaskółka. Puccini
Wikipedia
Płaszcz (Il tabarro) – jednoaktowa opera werystyczna Giacoma Pucciniego, pierwsza z tzw. Tryptyku. Pierwszy raz została wystawiona w Metropolitan Opera w 1918 r. Autorem libretta jest Giuseppe Adami na podstawie La Houppelande Didiera Golda.
Miejsce i czas akcji: Paryż, barki na Sekwanie, 1910.
Grupa tragarzy rozładowuje barkę, zaś jej właściciel Michele zastanawia się nad wiernością swojej żony Giorgetty, co do której zaczął mieć poważne wątpliwości. Tymczasem Giorgetta rozdaje robotnikom wino i uczestniczy w ich tańcu do muzyki ulicznego artysty. Wchodzi Frugola w poszukiwaniu swojego męża; nie widząc go, opowiada o dokonanych w Paryżu zakupach i krytykuje pijaństwo tragarzy. Jednym z nich jest Luigi, lamentujący nad swoim losem i znajdujący pocieszenie w rozmowie z Giorgettą, z którą łączy go dzieciństwo w Belleville obok Lasku Bulońskiego, gdzie wszyscy byli jak jedna rodzina, i z którą ma tajemny romans. Aby porozmawiać z ukochaną, udaje, że czeka na szefa i oświadcza, że chciałby go opuścić w Rouen, gdzie mogliby zacząć nowe życie, jednak mąż tłumaczy mu, że miałby tam jeszcze gorzej niż w Paryżu. Giorgetta umawia się z nim jednak na spotkanie jeszcze tego wieczora, znakiem rozpoznawczym ma być zapalona zapałka.
Michele zagaduje Giorgettę po odejściu tragarzy, oboje wspominają czasy zanim zmarło ich kilkuletnie dziecko, kiedy cała trójka kryła się pod płaszczem Michelego. Mąż dostrzega nerwowość żony i domyśla się jej przyczyn. Giorgetta odchodzi na chwilę, tymczasem Luigi dostrzega zapałkę, od której Michele odpala fajkę, i myśląc, że to sygnał od kochanki, rusza w stronę barki. Tam spotyka go Michele, który zmusza go do wyznania prawdy o jego romansie, po czym zasztyletowuje go. Martwe ciało przykrywa płaszczem, a po powrocie Giorgetty ukazuje jej jego zawartość...