Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Scorri, fiume eterno

Kompozytor: Puccini Giacomo

Opera: Płaszcz

Rola: Michele (Baryton)

Ścignij darmowe partytury: "Scorri, fiume eterno" PDF
Questo amor, vergogna mia. Frank. Edgar. PucciniSi corre dal notaio. Gianni Schicchi. Gianni Schicchi. PucciniPerchè, perchè non m'ami più?. Michele. Płaszcz. PucciniMinnie, dalla mia casa son partito. Jack Rance. Dziewczyna ze Złotego Zachodu. PucciniNo! possibil non è… Anima santa. Guglielmo Wulf. Wiły. PucciniSei splendida e lucante. Lescaut. Manon Lescaut. PucciniGia mi dicon venal. Baron Scarpia. Tosca. PucciniHa piu forte sapore. Baron Scarpia. Tosca. PucciniVa, Tosca!. Baron Scarpia. Tosca. PucciniSacra la scelta è d'un consorte. Miller. Luiza Miller. Verdi
Wikipedia
Płaszcz (Il tabarro) – jednoaktowa opera werystyczna Giacoma Pucciniego, pierwsza z tzw. Tryptyku. Pierwszy raz została wystawiona w Metropolitan Opera w 1918 r. Autorem libretta jest Giuseppe Adami na podstawie La Houppelande Didiera Golda.
Miejsce i czas akcji: Paryż, barki na Sekwanie, 1910.
Grupa tragarzy rozładowuje barkę, zaś jej właściciel Michele zastanawia się nad wiernością swojej żony Giorgetty, co do której zaczął mieć poważne wątpliwości. Tymczasem Giorgetta rozdaje robotnikom wino i uczestniczy w ich tańcu do muzyki ulicznego artysty. Wchodzi Frugola w poszukiwaniu swojego męża; nie widząc go, opowiada o dokonanych w Paryżu zakupach i krytykuje pijaństwo tragarzy. Jednym z nich jest Luigi, lamentujący nad swoim losem i znajdujący pocieszenie w rozmowie z Giorgettą, z którą łączy go dzieciństwo w Belleville obok Lasku Bulońskiego, gdzie wszyscy byli jak jedna rodzina, i z którą ma tajemny romans. Aby porozmawiać z ukochaną, udaje, że czeka na szefa i oświadcza, że chciałby go opuścić w Rouen, gdzie mogliby zacząć nowe życie, jednak mąż tłumaczy mu, że miałby tam jeszcze gorzej niż w Paryżu. Giorgetta umawia się z nim jednak na spotkanie jeszcze tego wieczora, znakiem rozpoznawczym ma być zapalona zapałka.
Michele zagaduje Giorgettę po odejściu tragarzy, oboje wspominają czasy zanim zmarło ich kilkuletnie dziecko, kiedy cała trójka kryła się pod płaszczem Michelego. Mąż dostrzega nerwowość żony i domyśla się jej przyczyn. Giorgetta odchodzi na chwilę, tymczasem Luigi dostrzega zapałkę, od której Michele odpala fajkę, i myśląc, że to sygnał od kochanki, rusza w stronę barki. Tam spotyka go Michele, który zmusza go do wyznania prawdy o jego romansie, po czym zasztyletowuje go. Martwe ciało przykrywa płaszczem, a po powrocie Giorgetty ukazuje jej jego zawartość...