Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Allor che i forti corrono

Kompozytor: Verdi Giuseppe

Opera: Attyla

Rola: Odabella (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Allor che i forti corrono" PDF
Allor che i forti corrono come leoni al brando
Stan le tue donne, o barbaro, sui carri lagrimando;
Ma noi, donne italiche, cinte di ferro il seno,
Sul fumido terreno sempre vedrai pugnar.
Non, non votre rage. Hélène. Jerusalem. VerdiTu al cui sguardi onni possente... La clemenza! s'aggiunge lo scherno. Lucrezia Contarini. Dwaj Foskariusze. VerdiOr tutti, sorgete. Lady Macbeth. Makbet. VerdiA te ascenda, O Dio clemente. Lina. Stiffelio. VerdiPiù non vive. Lucrezia Contarini. Dwaj Foskariusze. VerdiAddio del passato. Violetta Valery. Traviata. VerdiCarlo vive? O caro accento. Amalia. Zbójcy. VerdiO fatidica foresta. Giovanna. Joanna d’Arc. VerdiNon so le tetre immagini. Medora. Korsarz. VerdiNell'ora soave. Maria Boccanegra. Simon Boccanegra. Verdi
Wikipedia
Attyla – opera Giuseppe Verdiego, do której libretto napisał Temistocle Solera. Premiera miała miejsce w Teatro La Fenice w Wenecji w roku 1846. Treść nawiązuje do historii wodza Hunów – Attyli i powstania właśnie Wenecji.
W roku 1846 Wenecja była pod władaniem Habsburgów, toteż dzieło Verdiego wpisuje się w jego twórczość wyzwoleńczą (podobnie jak choćby wcześniejszy Nabucco). Premiera została przyjęta bardzo entuzjastycznie, a zwłaszcza fragment duetu Attyli i Ezia – "Włochy niech pozostaną moje" wzbudził zrozumiałe uniesienie. Mimo to, dzieło obecnie należy do rzadziej wystawianych oper kompozytora.