Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Che non avrebbe il misero

Kompozytor: Verdi Giuseppe

Opera: Attyla

Rola: Foresto (Tenor)

Ścignij darmowe partytury: "Che non avrebbe il misero" PDF
Che non avrebbe il misero per Odabella offerto?
Fino, deh, ciel perdonami, fin l'immortal tuo serto.
Perchè sul viso ai perfidi diffondi il tuo seren?
Perchè fai pari agli angeli chi si malvagio hal il seno?
Ô mes amis, mes frères d'armes. Gaston. Jerusalem. VerdiPondo è letal martirio. Carlo VII. Joanna d’Arc. VerdiPossente amor mi chiama. The Duke of Mantua. Rigoletto. VerdiDal labbro il canto estasiato vola. Fenton. Falstaff. VerdiJe veux encore entendre. Gaston. Jerusalem. VerdiL'ara o l'avella apprestami. Rodolfo. Luiza Miller. VerdiO jour de peine (Giorno di pianto). Henri (Arrigo). Nieszpory sycylijskie. VerdiO mio rimorso!. Alfredo Germont. Traviata. VerdiQuale al più fido amico. Carlo VII. Joanna d’Arc. VerdiLa vita è inferno . . . O tu che in seno agli angeli. Don Alvaro. Moc przeznaczenia. Verdi
Wikipedia
Attyla – opera Giuseppe Verdiego, do której libretto napisał Temistocle Solera. Premiera miała miejsce w Teatro La Fenice w Wenecji w roku 1846. Treść nawiązuje do historii wodza Hunów – Attyli i powstania właśnie Wenecji.
W roku 1846 Wenecja była pod władaniem Habsburgów, toteż dzieło Verdiego wpisuje się w jego twórczość wyzwoleńczą (podobnie jak choćby wcześniejszy Nabucco). Premiera została przyjęta bardzo entuzjastycznie, a zwłaszcza fragment duetu Attyli i Ezia – "Włochy niech pozostaną moje" wzbudził zrozumiałe uniesienie. Mimo to, dzieło obecnie należy do rzadziej wystawianych oper kompozytora.