Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Dagl'immortali vertici

Kompozytor: Verdi Giuseppe

Opera: Attyla

Rola: Ezio (Baryton)

Ścignij darmowe partytury: "Dagl'immortali vertici" PDF
Compagnoni di Parigi...Verrà purtroppo il giorno. Cavaliere di Belfiore. Dzień królowania. VerdiQuesta dunque è l'iniqua mercede... Quel bronzo feral. Francesco Foscari. Dwaj Foskariusze. VerdiFuggi regal fantasima. Macbeth. Makbet. VerdiSe al nuovo dì pugnando. Rolando. Bitwa pod Legnano. VerdiVieni meco, soldi rose. Don Carlo. Ernani. VerdiC'est mon jour suprème... Ah, je meurs, l'âme joyeuse. Rodrigo. Don Carlos. VerdiO vecchio cor che batte. Francesco Foscari. Dwaj Foskariusze. VerdiO sommo Carlo. Don Carlo. Ernani. VerdiPlebe! Patrizi!. Simon Boccanegra. Simon Boccanegra. VerdiSalve, Allah! Tutta quanta. Seid. Korsarz. Verdi
Wikipedia
Attyla – opera Giuseppe Verdiego, do której libretto napisał Temistocle Solera. Premiera miała miejsce w Teatro La Fenice w Wenecji w roku 1846. Treść nawiązuje do historii wodza Hunów – Attyli i powstania właśnie Wenecji.
W roku 1846 Wenecja była pod władaniem Habsburgów, toteż dzieło Verdiego wpisuje się w jego twórczość wyzwoleńczą (podobnie jak choćby wcześniejszy Nabucco). Premiera została przyjęta bardzo entuzjastycznie, a zwłaszcza fragment duetu Attyli i Ezia – "Włochy niech pozostaną moje" wzbudził zrozumiałe uniesienie. Mimo to, dzieło obecnie należy do rzadziej wystawianych oper kompozytora.