Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Dal più remoto esilio... Odio solo ed odio atroce

Kompozytor: Verdi Giuseppe

Opera: Dwaj Foskariusze

Rola: Jacopo Foscari (Tenor)

Ścignij darmowe partytury: "Dal più remoto esilio... Odio solo ed odio atroce" PDF
Odio solo, ed odio atroce
In quell'anime si erra;
Sanguinosa, orrenda guerra
Da costorsi farà .
Ma sei Foscari, una voce
Va tuonandomi nel core :
Forza contro il lor rigor
L'innocenza ti darà .
Ô mes amis, mes frères d'armes. Gaston. Jerusalem. VerdiDi qua varcando sul primo albore. Stiffelio. Stiffelio. VerdiLe brise souffle au loin (La brezza aleggia intorno). Henri (Arrigo). Nieszpory sycylijskie. VerdiJe veux encore entendre. Gaston. Jerusalem. VerdiElla mi fu rapita... Parmi veder le lagrime. The Duke of Mantua. Rigoletto. VerdiDal labbro il canto estasiato vola. Fenton. Falstaff. VerdiL'ara o l'avella apprestami. Rodolfo. Luiza Miller. VerdiPondo è letal martirio. Carlo VII. Joanna d’Arc. VerdiLa pia materna mano. Arrigo. Bitwa pod Legnano. VerdiQuale al più fido amico. Carlo VII. Joanna d’Arc. Verdi
Wikipedia
Dwaj Foskariusze (wł. I due Foscari) – opera liryczna Giuseppe Verdiego w 3 aktach z librettem napisanym przez Francesca M. Piave.
Akcja rozgrywa się w XV wieku w Wenecji. Utwór można zaliczyć do wczesnych oper Verdiego, powstał bowiem w 1844. Dla kompozytora był to okres ciężkiej pracy twórczej - w 1842 napisał słynną operę Nabucco, w 1843 I lombardi, a w 1844 także znanego Ernaniego. Autorem libretta „I due foscari” był Francesco M. Piave, który oparł je na dramacie George’a Byrona pod tym samym tytułem. Mimo melodyjnej muzyki i romantycznych motywów „I due Foscari” należy do rzadziej wystawianych oper Verdiego. W Dwóch Foskariuszach pojawia się, po raz pierwszy, motyw dobrego i troskliwego ojca, często goszczący w operach Giuseppe Verdiego (La Traviata, Don Carlos, Aida i in.).