Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Questa dunque è l'iniqua mercede... Quel bronzo feral

Kompozytor: Verdi Giuseppe

Opera: Dwaj Foskariusze

Rola: Francesco Foscari (Baryton)

Ścignij darmowe partytury: "Questa dunque è l'iniqua mercede... Quel bronzo feral" PDF
Lo vedremo, veglio audace. Don Carlo. Ernani. VerdiSon Pereda son ricco d'onore. Don Carlo. Moc przeznaczenia. VerdiE' gettata la mia sorte. Ezio. Attyla. VerdiAh fu giusto il mio sospetto. Miller. Luiza Miller. VerdiAu sein de la puissance (In braccio alle dovizie). Guy de Montfort (Guido di Monforte). Nieszpory sycylijskie. VerdiIl balen del suo sorriso... Per me ora fatale. Il Conte di Luna. Trubadur. VerdiDi Provenza il mar. Giorgio Germont. Traviata. VerdiInfin che un brando vindice. Don Ruy Gomez de Silva. Ernani. VerdiSo che per via dei triboli. Giacomo. Joanna d’Arc. VerdiAh m'abbraccia d'esultanza. Rolando. Bitwa pod Legnano. Verdi
Wikipedia
Dwaj Foskariusze (wł. I due Foscari) – opera liryczna Giuseppe Verdiego w 3 aktach z librettem napisanym przez Francesca M. Piave.
Akcja rozgrywa się w XV wieku w Wenecji. Utwór można zaliczyć do wczesnych oper Verdiego, powstał bowiem w 1844. Dla kompozytora był to okres ciężkiej pracy twórczej - w 1842 napisał słynną operę Nabucco, w 1843 I lombardi, a w 1844 także znanego Ernaniego. Autorem libretta „I due foscari” był Francesco M. Piave, który oparł je na dramacie George’a Byrona pod tym samym tytułem. Mimo melodyjnej muzyki i romantycznych motywów „I due Foscari” należy do rzadziej wystawianych oper Verdiego. W Dwóch Foskariuszach pojawia się, po raz pierwszy, motyw dobrego i troskliwego ojca, często goszczący w operach Giuseppe Verdiego (La Traviata, Don Carlos, Aida i in.).