Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Depuis longtemps j'habitais cette chambre

Kompozytor: Charpentier Gustave

Opera: Luiza

Rola: Julien (Tenor)

Ścignij darmowe partytury: "Depuis longtemps j'habitais cette chambre" PDF
Depuis longtemps j'habitais cette chambre,
sans me douter, hélas!
que j'avais pour voisine
une enfant aux grands yeux,
une vierge des cieux,
que des parents sévères gardaient
comme une prisonnière.

Je dissertais le jour dans quelque brasserie...
et la nuit venue je rimais des folies pour la lointaine
Ophélie qu'évoquait mon désir;
tandis que là , près de moi,
sommeillait l'avenir!

Je vis passer près de moi, ô surprise!
deux ombres inconnues dont la seconde,
toute jolie, de forme fêle, idéale, dans l'ombre
grise laissa comme un sillage lumineux et parfumé!
Le lendemain, c'était le jour de Pâques;
de grand matin je guettais votre fenêtre...
Quelle musique dira l'émerveillement de mes yeux
quand tu vins à  paraître, dans le soleil, souriante...
Une madone de Vinci ne sourit pas ainsi, non! non!
ces sourires mutins ne fleurissent qu'à  Paris!
Je regardai longuement et mon destin m'apparut,
lié pour jamais à  ton image...
Tout autour de moi s'agitait la Ville immense! tout
fêtait l'heureux jour! tout clamait: Espérance!
Et mon coeur chantait les matines d'amour!
Dans la cité lointaine. Julien. Luiza. CharpentierVedi l'ape ch'ingegnosa. Fabio. Berenice. HändelIl mio tesoro. Don Ottavio. Don Giovanni. MozartDimmi che vuoi seguirmi. Ruggero. Jaskółka. PucciniDe' miei bollenti spiriti. Alfredo Germont. Traviata. VerdiDopo notte, atra e funesta, splende in Ciel. Ariodante. Ariodante. HändelLusinghiera mia speranza. Ottone. Agrippina. HändelAurora! Ah sorgerai. Giacomo. Dziewica z jeziora. RossiniTra speme e timore. Oronte. Alcina. HändelM'ingannò la mia speranza. Oliviero. Adelia. Donizetti
Wikipedia
Luiza ((fr.) Louise) - czteroaktowa opera (powieść muzyczna) Gustave’a Charpentiera do własnego libretta kompozytora. Prapremiera utworu odbyła się 2 lutego 1900 w Opéra-Comique w Paryżu.
Miejsce i czas akcji: Paryż roku 1900.
Luiza zakochuje się w swoim sąsiedzie, poecie Julianie. Matka jest przeciwna jest ich związkowi, podczas gdy sprzyja mu ciężko pracujący Ojciec.
Paryż budzi się do życia. Julian zjawia się w szwalni, w której pracuje Luiza i namawia ją, by porzuciła rodziców i przeniosła się do niego. Ostatecznie dziewczyna przystaje na jego propozycję. W pracy staje się przedmiotem kpin ze strony innych szwaczek, zwłaszcza gdy dobiegają odgłosy śpiewanej przez Juliana serenady. Po pracy dziewczyna udaje się do domu swego ukochanego.
Para zamieszkuje na Montmartrze, którego królową ogłoszona zostaje Luiza. Z tej okazji odbywa się biesiada tamtejszej cyganerii. W jej trakcie przychodzi Matka z wiadomością o ciężkiej chorobie Ojca. Julian zgadza się, by Luiza na jakiś czas zamieszkała z rodzicami.
Po powrocie Luizy Ojciec szybko wyzdrowiał. Ona jednak dusi się w ciasnej atmosferze, jaka panuje w domu rodziców. W końcu postanawia odejść na zawsze do Juliana. Bezsilny Ojciec wygraża bezdusznemu miastu, że zabrało mu jedyne dziecko.
Opera Gustave’a Charpentiera łączy pierwiastki naturalistyczne (odgłosy wielkiego miasta, maszyn do szycia w szwalni) z symbolistycznymi (alegoryczny charakter postaci poza parą głównych bohaterów). Kontynuację losów Juliana stanowi druga opera tego kompozytora – „Julian lub życia poety’’.