Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Du côté de la barbe

Kompozytor: Massenet Jules

Opera: Cendrillon

Rola: Pandolfe (Baryton/Bas)

Ścignij darmowe partytury: "Du côté de la barbe" PDF
Promesse de mon avenir. Scindia. Le roi de Lahore. MassenetO toi qui nous viens des Enfers. Des Grieux. Le Portrait de Manon. MassenetTu sais, Ô Palémon. Athanaël. Thaïs. MassenetHélas, enfant encore. Athanaël. Thaïs. MassenetSalomé! Salomé! Ah! reviens!. Herodiada. MassenetToi qui mis la pitié. Athanaël. Thaïs. MassenetA quoi bon l'economie. Lescaut. Manon. MassenetVision fugitive. Hérode. Herodiada. MassenetNe bronchez pas. Lescaut. Manon. MassenetVoilá donc la terrible cité. Athanaël. Thaïs. Massenet
Wikipedia
Jules Émile Frédéric Massenet (ur. 12 maja 1842 w Saint-Étienne, zm. 13 sierpnia 1912 w Paryżu) – francuski kompozytor i pianista.
Jego ojciec był przemysłowcem, matka pianistką i pierwszą nauczycielką muzyki. W 1848 został przyjęty do paryskiego Konserwatorium; studiował tam grę fortepianową u A. Laurenta, grę na organach u F. Benoista oraz kompozycję u A. Thomasa, którą ukończył w 1859 zdobywając główną nagrodę w konkursie absolwentów Konserwatorium. W trakcie studiów okazjonalnie grał zarobkowo na perkusji w orkiestrach Théâtre Lyrique i Opéra de Paris. W 1863 otrzymał stypendium Prix de Rome za swą kantatę David Rizzio.
Podczas pobytu w Rzymie Massenet poznał Franciszka Liszta, u którego przez kolejne trzy lata pobierał nauki, doskonaląc swe umiejętności pianistyczne. W 1866 powrócił do Paryża, gdzie zaczął odnosić sukcesy dzięki swym operom takim jak La grand'Tante, Don César de Bazan, Marie-Magdeleine i Le Roi de Lahore. W 1878 został profesorem Konserwatorium Paryskiego; wykładał kontrapunkt, fugę i kompozycję.
Kawaler (1876), oficer (1887) i komandor (1899) Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja).
Wpływ na muzykę Masseneta mieli Giuseppe Verdi i Ryszard Wagner, zaś wpływy muzyki Masseneta można odnaleźć w twórczości włoskich werystów, Ruggero Leoncavalla i Pietro Mascagniego.
Massene skomponował 25 oper, które stanowią trzon jego dorobku artystycznego. Najbardziej znaną jest Manon (1884), z librettem H. Meilhaca i Ph. Gille’a wg powieści ojca Prévosta Historia Manon Lescaut i Kawalera de Grieux. Komponował także kantaty, oratoria, suity i pieśni.
(podano rok premiery)