Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Épouse quelque brave fille

Kompozytor: Massenet Jules

Opera: Manon

Rola: Le Comte des Grieux (Bas)

Ścignij darmowe partytury: "Épouse quelque brave fille" PDF
LE COMTE
Les grands mots que voilà!
Quelle route as-tu donc suivie,
et que sais-tu de cette vie
pour penser qu'elle finit là?
Épouse quelque brave fille,
digne de nous, digne de toi,
deviens un père de famille
ni pire, ni meilleur que moi.
Le ciel n'en veut pas davantage,
c'est là le devoir, entends-tu?
C'est là le devoir!
La vertu qui fait du tapage
n'est déjà plus de la vertu!
Épouse quelque brave fille, etc.

DES GRIEUX
Rien ne peut m'empêcher
de prononcer mes vux!

LE COMTE
C'est dit, alors?

DES GRIEUX
Je le veux!

LE COMTE
Soit! Je franchirai donc seul cette grille, et
vais leur annoncer là-bas qu'ils ont un saint
dans la famille. J'en sais beaucoup qui ne
me croiront pas!

DES GRIEUX
Ne raillez pas, Monsieur, je vous en prie!

LE COMTE
Un mot encore! Comme il n'est pas certain
que l'on te donne ici, du jour au lendemain,
un bénéfice, une abbaye, je vais dès ce soir
t'envoyer trente mille livres...

DES GRIEUX
Mon père

LE COMTE
C'est à toi, c'est ta part sur le bien de ta mère.
Et maintenant adieu, mon fils.

DES GRIEUX
Adieu, mon père!

LE COMTE
Adieu... reste à prier!
Il sort.
Du côté de la barbe. Pandolfe. Cendrillon. MassenetNun hört, und versteht mich recht! (Pogner's Address). Veit Pogner. Śpiewacy norymberscy. WagnerMiei rampolli femminini. Don Magnifico. Kopciuszek. RossiniDell' empia Cipro il popolo. Mocenigo. Caterina Cornaro. DonizettiMa quando un suon terrible. Pagano. Lombardczycy na pierwszej krucjacie. VerdiLyubvi fse vozrastï pokornï (Prince Gremin's Aria). Prince Gremin. Eugeniusz Oniegin. CzajkowskiGià risonar d'intorno al campidoglio io sento. Varo. Ezio. HändelPresso ad occhi esperti già nei ministri. Fenice. Deidamia. HändelNon più andrai farfallone amoroso. Figaro. Wesele Figara. MozartAmor è un tiranno, che ai sensi fà guerra. Ercole. Admeto. Händel
Wikipedia
Manon – pięcioaktowa opera Jules’a Masseneta do libretta Henriego Meillaca i Philippe’a Gille’a według powieści Antoine’a-François Prévosta d’Exiles’a. Prapremiera 19 stycznia 1884 w Opéra-Comique w Paryżu.
Swoistym dopełnieniem historii, przedstawionej w Manon jest jednoaktowy Portret Manon tego samego kompozytora.
Miejsce i czas akcji: Francja za panowania Ludwika XV.
W Amiens. Przed zajazd pocztowy podjeżdża dyliżans, z którego wysiada młoda dziewczyna Manon, udająca się do klasztoru. Pod nieuwagę swego kuzyna wdaje się w rozmowę z kawalerem des Grieux. Młodzi szybko przypadają sobie do gustu i postanawiają razem uciec do Paryża.
W Paryżu wiodą skromne życie, które nie zadowala dziewczyny. Pod nieobecność kochanka, odwiedza Manon jego ojciec – hrabia des Grieux – i namawia do opuszczenia kawalera.
Manon opływa w luksusach u boku swego podstarzałego protektora – Guillota Morfontaine’a. Tymczasem des Grieux przyjął święcenia kapłańskie. Słuchając jego kazania w kościele św. Sulpicjusza, Manon postanawia odzyskać kochanka, który porzuca dla niej stan duchowny.
Manon i des Grieux prowadzą hulaszczy tryb życia, większą cześć dnia spędzając na grze w kasynie. Wiedziony żądzą zemsty Morfontaine oskarża des Grieux o oszustwa, a Manon o nierząd. Zostają aresztowani.
Des Grieux, za sprawą swego możnego i wpływowego ojca zostaje uwolniony, natomiast Manon skazana na deportację do Luizjany. Wraz z jej kuzynem Lescautem przekupują straże, by uwolnić Manon, ale wyczerpana przejściami umiera w ramionach kochanka.