Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Adieu, notre petite table

Kompozytor: Massenet Jules

Opera: Manon

Rola: Manon Lescaut (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Adieu, notre petite table" PDF
MANON
Allons! Il le faut pour lui-même
Mon pauvre chevalier!
Oui, c'est lui que j'aime!
Et pourtant, j'hésite aujourd'hui.
Non, non!... Je ne suis plus digne de lui!
J'entends cette voix qui m'entrane
contre ma volonté:
Manon, Manon, tu seras reine...
Reine... par la beauté!
Je ne suis que faiblesse et que fragilité...
Ah! malgré moi je sens couler mes larmes...
Devant ces rêves effacés,
l'avenir aura-t-il les charmes
de ces beaux jours déjà passés?
Peu à peu elle s'est approchée de la table toute servie.
Adieu, notre petite table,
qui nous réunit si souvent!
Adieu, adieu, notre petite table,
si grande pour nous cependant!
On tient, c'est inimaginable...
Si peu de place... en se serrant...
Adieu, notre petite table!
Un même verre était le nôtre,
chacun de nous, quand il buvait
y cherchait les lèvres de l'autre
Ah! pauvre ami, comme il m'aimait!
Adieu, notre petite table, adieu!
entendant Des Grieux
C'est lui!
Que ma pâleur ne me trahisse pas!
Obéissons quand leur voix appelle. Manon Lescaut. Manon. MassenetAh! douce enfant. Le Fée. Cendrillon. MassenetVoyons, Manon, plus de chimères. Manon Lescaut. Manon. MassenetAh! que mes... Reste au foyer, petit grillon. Cendrillon. Cendrillon. MassenetO messager de Dieu. Thaïs. Thaïs. MassenetPlus de tourments et plue de peine. L'Infante. Le Cid. MassenetEnfin, je suis ici. Cendrillon. Cendrillon. MassenetJe suis encore tout étourdie. Manon Lescaut. Manon. MassenetDis-moi que je suis belle. Thaïs. Thaïs. MassenetDe ma douleur que la mort délivre. Sita. Le roi de Lahore. Massenet
Wikipedia
Manon – pięcioaktowa opera Jules’a Masseneta do libretta Henriego Meillaca i Philippe’a Gille’a według powieści Antoine’a-François Prévosta d’Exiles’a. Prapremiera 19 stycznia 1884 w Opéra-Comique w Paryżu.
Swoistym dopełnieniem historii, przedstawionej w Manon jest jednoaktowy Portret Manon tego samego kompozytora.
Miejsce i czas akcji: Francja za panowania Ludwika XV.
W Amiens. Przed zajazd pocztowy podjeżdża dyliżans, z którego wysiada młoda dziewczyna Manon, udająca się do klasztoru. Pod nieuwagę swego kuzyna wdaje się w rozmowę z kawalerem des Grieux. Młodzi szybko przypadają sobie do gustu i postanawiają razem uciec do Paryża.
W Paryżu wiodą skromne życie, które nie zadowala dziewczyny. Pod nieobecność kochanka, odwiedza Manon jego ojciec – hrabia des Grieux – i namawia do opuszczenia kawalera.
Manon opływa w luksusach u boku swego podstarzałego protektora – Guillota Morfontaine’a. Tymczasem des Grieux przyjął święcenia kapłańskie. Słuchając jego kazania w kościele św. Sulpicjusza, Manon postanawia odzyskać kochanka, który porzuca dla niej stan duchowny.
Manon i des Grieux prowadzą hulaszczy tryb życia, większą cześć dnia spędzając na grze w kasynie. Wiedziony żądzą zemsty Morfontaine oskarża des Grieux o oszustwa, a Manon o nierząd. Zostają aresztowani.
Des Grieux, za sprawą swego możnego i wpływowego ojca zostaje uwolniony, natomiast Manon skazana na deportację do Luizjany. Wraz z jej kuzynem Lescautem przekupują straże, by uwolnić Manon, ale wyczerpana przejściami umiera w ramionach kochanka.