Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Kakoy To vlast'yu neponyatnoy

Kompozytor: Czajkowski Piotr

Opera: Mazepa

Rola: Mariya (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Kakoy To vlast'yu neponyatnoy" PDF
Gde zhe ty, moy zhelannyy. Nastasya (Kuma). The Enchantress. CzajkowskiIsh' ty, kakaya V'yuga. Oksana. Trzewiczki. CzajkowskiVy, sonmy angelov nebesnykh. Joan of Arc. The Maid of Orleans. CzajkowskiGlyanut' s Nizhnego. Nastasya (Kuma). The Enchantress. CzajkowskiOtkuda eti slezy, zachem one?. Lisa. Dama pikowa. CzajkowskiDa, chas nastal!. Joan of Arc. The Maid of Orleans. CzajkowskiUzhasnaya svershayetsya sud'ba. Agnès Sorel. The Maid of Orleans. CzajkowskiAtchevo eta prezhde ne znala. Iolanta. Jolanta. CzajkowskiUtzh polnoch blizitsya... Ach, istomilas ja gorem (Lisa's Scene and Arioso). Lisa. Dama pikowa. CzajkowskiPuskai pogibnu (Tatiana's Letter Scene). Tatiana. Eugeniusz Oniegin. Czajkowski
Wikipedia
Mazepa ((ros.) Мазепа) – trzyaktowa opera Piotra Czajkowskiego do libretta Wiktora Burenina według poematu „Połtawa” Aleksandra Puszkina. Prapremiera w petersburskim Teatrze „Bolszoj” 3(15) lutego 1884. Polska premiera: Warszawa 18 lutego 1912.
Rzecz dotyczy tej samej postaci historycznej – Iwana Mazepy vel Jana Kołodyńskiego – pazia króla Jana Kazimierza, którego epizod miłosny z czasów młodzieńczych (romans z mężatką, której zazdrosny małżonek w zemście każe przywiązać kochanka do grzbietu konia i pognać go w step) przywołuje w swych pamiętnikach Jan Chryzostom Pasek, a który stał się później kanwą poematów Victora Hugo i George’a Byrona, a także tragedii Juliusza Słowackiego i opartej na niej opery Adama Münchheimera. Tym razem odnosi się do schyłku jego życia, kiedy jako hetman wojsk zaporoskich zakochuje się ze wzajemnością w Motrii, córce sędziego wojsk kozackich Wasyla Koczubeja, zmagań o zachowanie resztek suwerenności kozaków wobec rosyjskiego cara Piotra I, zerwania z nim i przejścia na stronę szwedzkiego króla Karola XII, wreszcie klęski w bitwie pod Połtawą, ucieczki i śmierci na obczyźnie.
Miejsce i czas akcji: Ukraina na początku XVIII wieku.
Siedemdziesięcioletni Mazepa, hetman podległego Rosji Zadnieprza, przybywa do podpołtawskiej Dikańki, rodowej posiadłości sędziego swych wojsk Wasyla Koczubeja, by prosić o rękę jego siedemnastoletniej córki Morii, w której jest ze wzajemnością zakochany. Gdy rodzice odmawiają, odczuwa to jako osobistą zniewagę i postanawia się zemścić. Tymczasem Maria ucieka z domu do Mazepy. Lubow, namawia Koczubeja do wystąpienia przeciw Mazepie, lecz on postanawia donieść carowi Piotrowi I o zamiarach Hetmana przejścia na stronę Szwedów. W tym celu wysyła do Moskwy zaufanego kozaka Andrzeja, bez wzajemności zakochanego w Marii.
W lochach siedziby Mazepy w Baturynie uwięzieni zostali Koczubej i jego zausznik Iskra. Car nie dał posłuchu doniesieniu o zdradzie Mazepy i przekazał obydwu do dyspozycji Mazepy z rozkazem ich stracenia. Orlik stara się za pomocą tortur wydobyć wiadomość o ukrytym skarbie Koczubeja. W sypialni Mazepy. Dumnego Hetmana trapią wyrzuty sumienia w związku z losem dawnego przyjaciela, a ponadto obawia się, jak zniesie egzekucję ojca ukochana Maria, śpiąca obok niego. Gdy opuszcza komnatę, do środka przedziera się Lubow i powiadamia córkę o uwięzieniu Koczubeja, prosząc, by wstawiła się w jego sprawie do Mazepy. Na miejscu kaźni zbierają się tłumy. Wśród nich Pijany kozak wykonuje obsceniczne przyśpiewki. Gdy pojawia się wóz ze skazańcami, zebrani wraz z nimi intonują hymn. Na znak Mazepy spada katowski topór. Maria i Lubow przybywają po fakcie.
Symfoniczne intermezzo odmalowuje przebieg bitwy pod Połtawą. Mazepa, uchodzący w wyniku doznanej klęski, natrafia na błąkającą się po stepie Marię, która wskutek tragicznych wypadków postradała zmysły. Orlik nagli do odjazdu wobec bezskutecznych wysiłków zabrania z sobą Marii. Usiłuje ich powstrzymać Andrzej, ale Mazepa strzałem z rewolweru zwala go z nóg i udaje się w drogę. Maria, nie poznając umierającego Andrzeja, bierze go w ramiona i kołysze niczym dziecko do snu.