Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Orest! Orest! Orest!

Kompozytor: Strauss Richard

Opera: Elektra

Rola: Chrysothemis (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Orest! Orest! Orest!" PDF
Es gibt ein Reich. The Prima Donna/ Ariadne. Ariadna na Naksos. StraussGroßmächtige Prinzessin…So war es mit Pagliazzo. Zerbinetta. Ariadna na Naksos. StraussIch hab's wie Feuer in der Brust. Chrysothemis. Elektra. StraussAllein! Weh, ganz allein!. Elektra. Elektra. StraussWie stark du bist!. Elektra. Elektra. StraussBester Jüngling. Madame Silberklang. Dyrektor teatru. MozartZum Leiden bin ich auserkoren. The Queen of the Night. Czarodziejski flet. MozartO Dieu Brahma!. Léïla. Poławiacze pereł. BizetChe tua madre dovrà. Madame Butterfly. Madame Butterfly. PucciniDie Eifersucht ist eine Plage. Marie. Zar und Zimmermann. Lortzing
Wikipedia
Elektra (op. 58) – tragedia muzyczna w jednym akcie z muzyką Richarda Straussa i librettem autorstwa Hugo von Hofmannsthala według tragedii Sofoklesa. Prapremiera miała miejsce w Dreźnie 25 stycznia 1909 roku, premiera polska w Teatrze Wielkim w Warszawie w roku 1971.
Akcja rozgrywa się kilka lat po zakończeniu wojny trojańskiej, w Mykenach. Po powrocie z wojny Agamemnon zostaje zamordowany przez swoją żonę Klitemnestrę i jej kochanka Egistosa, po czym ta para obejmuje rządy w Mykenach. Córki Agamemnona i mężobójczyni, Elektra i Chryzotemis, zostają zapędzone do niewolniczej pracy, zaś syn Orestes przed niechybną śmiercią z polecenia matki zostaje uratowany przez wiernego sługę (Opiekun Orestesa). Są to wydarzenia poprzedzające akcję rozgrywającą się na scenie. Od tej chwili Elektra żyje wyłącznie myślą o zemście i oczekiwaniem na powrót brata, jest nimi wręcz opętana. Żywi głęboką nienawiść do matki, a także gardzi całym jej mykeńskim dworem, oraz dworskim życiem, sama żyjąc jak pustelniczka. Tymczasem Klitemnestrą, która wraz z Egistosem przejęła rządy nad Mykenami, zaczynają targać wyrzuty sumienia. Zwraca się ona do Elektry z pytaniem, jak przebłagać bogów, na co córka odpowiada, że jedynie ofiara złożona przez Orestesa z krwi Klitemnestry jest w stanie cofnąć klątwę nad rodem Atrydów. Jednak Powiernica przynosi wiadomość o śmierci syna tyranki. Wobec tej niespodziewanej wieści Elektra najpierw namawia siostrę do morderstwa, potem sama postanawia dopełnić zemsty. Jednak, gdy wykopuje z ziemi ukryty przez siebie topór, którym zabito Agamemnona, pojawia się Orestes. Okazuje się, że on sam rozpuścił plotki o swojej śmierci, aby bezpiecznie dostać się w pobliże zamku. Wkrótce zemsta zostaje dopełniona, jednak nie daje to ukojenia Elektrze, która umiera w ekstatycznym tańcu.
Opera rozwija pomysły Richarda Wagnera w zakresie obsady (ogromny zespół orkiestrowy, w którym wyróżniono m.in. trzy zespoły smyczkowe; sekcja dęta składająca się z 40 muzyków), motywów przewodnich (motyw śmierci, zabitego Agamemnona, zemsty, wizji itd.).
Dzieło cechuje również szereg elementów charakterystycznych dla kierunku ekspresjonistycznego w muzyce: