Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Nothung, Nothung!

Kompozytor: Wagner Richard

Opera: Zygfryd

Rola: Siegfried (Tenor)

Ścignij darmowe partytury: "Nothung, Nothung!" PDF
Schumacherei und Poeterei. David. Śpiewacy norymberscy. WagnerUmsonst sucht'ich. Loge. Złoto Renu. WagnerDir töne Lob!. Heinrich Tannhäuser. Tannhäuser. WagnerIch liebte glühend meine hohe Braut. Cola Rienzi. Rienzi. WagnerWinterstürme wichen dem Wonnemond (Spring Song). Siegmund. Walkiria. WagnerAmfortas! Die Wunde!. Parsifal. Parsifal. WagnerIn fernem Land. Lohengrin. Lohengrin. WagnerFriedmund darf ich nicht heißen. Siegmund. Walkiria. WagnerWie sie selig. Tristan. Tristan i Izolda. WagnerEin Schwert verhieß mir der Vater. Siegmund. Walkiria. Wagner
Wikipedia
Zygfryd (Siegfried) – trzecia część dramatu muzycznego Pierścień Nibelunga napisanego przez Ryszarda Wagnera. Opera, do której libretto napisał kompozytor, składa się z trzech aktów. Prapremiera dzieła miała miejsce w Bayreuth 16 sierpnia 1876 r., a premiera polska odbyła się we Lwowie w 1907 roku (choć wykonanie koncertowe I aktu można było usłyszeć w Warszawie w roku 1903).
Akcja rozgrywa się w pradawnej Germanii. Po ucieczce przed gniewem władcy bogów – Wotana, Zyglinda (Sieglinde) urodziła syna Zygfryda, umierając przy porodzie. Od wydarzeń opisanych w Walkirii minęło dwadzieścia lat.
Pod opieką karła Mimego Zygfryd wyrósł na pięknego młodzieńca. Przebrany za wędrowca Wotan mówi Mimemu, że ze szczątków Notunga, miecza ojca Zygfryda – Zygmunta (Siegmund) – można wykuć niezwyciężoną broń. Może to zrobić jedynie ktoś, kto nie zna lęku, a kto wkrótce ma zabić Mimego. Zatrwożony karzeł domyśla się, że chodzi o Zygfryda i... pragnie napędzić mu strachu. Poleca młodzieńcowi zmierzyć się z olbrzymem Fafnerem, który pod postacią smoka pilnuje złota Renu. Tymczasem Zygfryd wykuwa nowy miecz ze szczątków Notunga.
Przed jaskinią Fafnera czuwa karzeł Alberyk, brat Mimego. Na polanie pojawia się Zygfryd i po krótkiej walce zabija smoka. Kropla smoczej krwi spada na rękę młodzieńca – od tej chwili zna on mowę ptaków i potrafi odgadywać ludzkie myśli. Zabiera z jaskini pierścień i czapkę-niewidkę oraz zabija Mimego, który chciał go otruć. Kiedy słyszy opowieść ptaszka o Brunhildzie, śpiącej na górze otoczonej płomieniami, postanawia ją obudzić.
Matka bogów, Erda, przepowiada Wotanowi szybki koniec jego państwa. Wotan ma jednak nadzieję, że ocali je Zygfryd. Kiedy ten nadchodzi, Wotan zagradza mu drogę włócznią. Pod ciosem miecza Zygfryda włócznia pęka i młodzieniec przechodzi przez morze ognia. Budzi Brunhildę, z którą od tej pory połączy go miłość.
(Kolonia Przylądkowa)
Źródło: