Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Torna la pace al core

Kompozytor: Mozart Wolfgang Amadeus

Opera: Idomeneusz, król Krety

Rola: Idomeneo (Tenor)

Ścignij darmowe partytury: "Torna la pace al core" PDF
No. 30a - Aria

IDOMENEO
Torna la pace al core,
Torna lo spento ardore;
Fiorisce in me l'età.

Tal la stagion di Flora
L'albero annoso infiora,
Nuovo vigor gli dà.
Grossen Dank dir abzustatten. Bastien. Bastien i Bastienne. MozartGeh' hin! dein Trotz soll mich nicht schrecken. Bastien. Bastien i Bastienne. MozartSe all'impero, amici Dei. Tito. Łaskawość Tytusa. MozartWenn der Freude Tränen fliessen. Belmonte. Uprowadzenie z seraju. MozartHier soll ich dich denn sehen. Belmonte. Uprowadzenie z seraju. MozartIch baue ganz auf deine Stärke. Belmonte. Uprowadzenie z seraju. MozartDeh per questo istante solo. Sextus. Łaskawość Tytusa. MozartUn aura amorosa. Ferrando. Così fan tutte. MozartDel più sublime soglio. Tito. Łaskawość Tytusa. MozartSe il tuo duol. Arbaces. Idomeneusz, król Krety. Mozart
Wikipedia
Idomeneusz, król Krety (Idomeneo, Re di Creta, KV 366) – trzyaktowa opera z muzyką Wolfganga Amadeusa Mozarta do libretta autorstwa Giambattisty Vareski.
Król Idomeneusz po zakończonej wojnie trojańskiej powraca na wyspę Kretę. Gdy wybucha straszna burza, król ślubuje że jeśli szczęśliwie dobije do brzegu, złoży w ofierze Posejdonowi pierwszego napotkanego na lądzie człowieka. Ta osobą okazuje się niestety jego syn Idamantes. Król nie dotrzymuje obietnicy, więc rozzłoszczony Posejdon wysyła morskiego potwora, który nęka ludność Krety. Gdy król wyjawia przyczynę nieszczęścia, Idamantes postanawia zabić potwora. Po zwycięskiej walce, syn króla chce oddać swoje życie aby uspokoić rozgniewanego Posejdona, jednak wyrocznia orzeka, że król ma abdykować na rzecz syna, który poślubia swoją ukochaną Ilię, córkę Priama.
Utwór powstał w 1780 roku na zamówienie teatru dworskiego elektora bawarskiego Karla Theodora. Początkowo opera nie spotkała się z zainteresowaniem ze strony wykonawców. Prapremiera miała miejsce 29 stycznia 1781 roku w Monachium i spotkała się z przychylnym przyjęciem krytyki. Mozart planował przerobić tę operę na bardziej nowoczesną, jednak nie zrealizował tego. Za jego życia opera została wykonana jeszcze raz, w pałacu książąt Auersperg w Wiedniu w 1786 (w wersji koncertowej). W wykonaniu uczestniczyli amatorzy, głównie arystokraci. Na tę okazję Mozart dopisał dwa numery: duet na sopran i tenor Spiegarti non poss'io KV 489 oraz recytatyw i arię na tenor (z koncertującą partią skrzypiec) Non più. Tutto ascoltai - Non temer, amato bene KV 490.