Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Anna Boleyn

Kompozytor: Donizetti Gaetano

Arie (nuty na głos i fortepian):

Anna Bolena (Sopran)

Al dolce guidami castel natioCome innocente giovane…Non v'ha sguardo

Giovanna (Mezzo)

Per questa fiamma indomita

Percy (Tenor)

Da quel dì che lei perduta… Ah! Cosi nei di ridentiVivi tu, te ne scongiuro… Nel veder la tua costanza

Smeton (Kontralt)

Ah! Parea che per incantoDeh! Non voler costringere

Partie wokalne

"Anna Boleyn" PDF 14Mb "Anna Boleyn" PDF 20Mb "Anna Boleyn" PDF 30Mb "Anna Boleyn" PDF 37Mb
Color Cover PDF 2MbAl dolce guidami castel natio (Act II) PDF 0MbCavatina: Come inoscenti giovane PDF 2Mb

Partytury na orkiestrę

"Anna Boleyn" PDF 27Mb "Anna Boleyn" PDF 38Mb
OvertureNé venne il ReElla di me sollecita (Giovanna)Si taciturna e mesta (Giovanna)Deh! Non voler costringere. SmetonCome innocente giovaneLegger potessi in meNon v'ha sguardo ci sia dato (Giovanna, Smeton)Oh! qual parlar fu il suo (Giovanna, Enrico)Tutta in voi la luce mia (Enrico, Giovanna)Ah! non io non io v'offria (Giovanna, Enrico)Ah! qual sia cercar non oso (Giovanna, Enrico)Chi veggo in Inghilterra (Percy)Da quel dì che lei perduta… Ah! Cosi nei di ridenti. PercyAh! cosi nei di rident (Percy)Desta si tosto (Enrico, Percy)Voi Regina! E fia pur vero (Percy, Enrico)Io senti sulla mia mano (Enrico, Hervey, Percy)Or che reso ai patrii lidi (Enrico, Percy)Questo di per noi spuntatoE sgombro il loco (Smeton)Ah! Parea che per incanto. SmetonTaci taci tropp'oltre vaiEccolo! io tremoS'ei t'aborre io t'amo ancora (Percy)Ah! per pieta del mio spavento (Percy)Alcun potria ascoltarti (Percy)Tace ognuno e ognun tremante (Enrico, Smeton)In quegli sguardi impresso (Enrico)In separato carcera (Enrico)Ah! segnata e la mia sorte (Enrico, Giovanna, Smeton, Percy)Oh! dove mai ne andarono (Giovanna)Dio che mi vedi in core (Giovanna)Sul suo capo aggravi un Dio (Giovanna)Al par del mio (Giovanna)Va infelice e teco reca (Giovanna)Ebben dinanzi al giudici (Hervey)Scostatevi il Re giunge (Hervey, Enrico)Ambo morrete o perfidi (Enrico, Percy)Al consiglio sien tratti (Enrico, Percy)Sposa a Percy pria che (Enrico, Giovanna)Per questa fiamma indomita. GiovannaStolta non sai (Enrico, Giovanna)Ah! pensate che rivolti (Giovanna, Enrico)Tu pur dannato a morte (Percy, Hervey)Vivi tu te ne scongiuro (Percy)Nel veder la tua costanza (Percy)Chi puo vederia a ciglio (Giovanna)Piangete voi?Al dolce guidami castel natio. Anna BolenaQual mesto suon (Hervey, Smeton)Un suon sommesoCielo a miei lunghi spasimi (Smeton, Percy)Coppia iniqua estrema vendetta
Wikipedia
Anna Boleyn (wł. Anna Bolena) – opera seria z muzyką Gaetana Donizettiego i librettem Felice Romaniego, skomponowana i wystawiona po raz pierwszy w 1830 r. w Mediolanie. Była 26. utworem scenicznym Donizettiego i przyniosła mu pierwszy wielki sukces.
Akcja opery rozpoczyna się na Zamku Windsor, u schyłku małżeństwa króla Henryka VIII z Anną Boleyn.
Dwór zdaje sobie sprawę z rozkładu królewskiego małżeństwa. Anna Boleyn wspomina swoją pierwszą miłość, a Henryk zabiega o względy jej damy dworu Joanny Seymour. W Windsorze pojawia się dawny kochanek Anny, zesłaniec Ryszard Percy, któremu król pozwolił wrócić na dwór, by stworzyć pretekst do rozwodu z żoną. Za namową brata, Lorda Rocheforta, Anna spotyka się z Percym; spotkanie obserwuje z ukrycia zakochany w królowej paź Smeton. Kiedy do komnat Anny wkracza król, Smeton usiłuje bronić czci królowej, ale król odkrywa przy nim jej portret, który uznaje za dowód zdrady. Anna, Rochefort, Percy i Smeton zostają aresztowani.
Joanna Seymour odwiedza Annę uwięzioną w swoich komnatach i namawia ją do przyznania się do winy dla uratowania życia. Anna przeklina swoją rywalkę, nie wiedząc, że jest nią właśnie Joanna; wstrząśnięta tym Seymour przyznaje się do uczuć łączących ją z królem. Królowa obciąża całą winą Henryka, a jej wspaniałomyślność wprawia Joannę w głęboką rozpacz.
W toczącym się procesie o zdradę stanu Smeton obciąża Annę. Percy próbuje ratować królową, twierdząc, że zawarł z nią potajemne małżeństwo jeszcze przed jej ślubem z królem, lecz pogarsza tym tylko sytuację oskarżonych i królewskiej córki Elżbiety, która traci prawo sukcesji jako bękart. Nie pomagają błagania Joanny Seymour – królowa zostaje skazana na śmierć wraz z Percym, Rochefortem i Smetonem. W Tower Anna wybacza współoskarżonym, którzy przyczynili się do wydania na nią wyroku, przeklinając równocześnie Henryka i Joannę. W czasie gdy dwór świętuje zaręczyny króla, skazańcy zostają odprowadzeni na szafot.
Anna Boleyn została skomponowana na zamówienie mediolańskiego Teatro Carcano w 1830 r. Prapremiera opery miała znakomitą obsadę (w partii Anny wystąpiła Giuditta Pasta, a Percym był Giovanni Battista Rubini) i przyniosła sukces, po którym utwór obiegł inne sceny włoskie, wystawiono go także w Londynie i Paryżu (1831). Annę Boleyn wystawiano we Włoszech do 1881 r., a powróciła na scenę w 1956 r. w Bergamo. Wielkim wydarzeniem, przywracającym operze popularność, było jej wystawienie w 1957 r. w mediolańskiej La Scali w inscenizacji Luchina Viscontiego, z Marią Callas w partii tytułowej. Innymi wybitnymi wykonawczyniami tej roli były Leyla Gencer (1965), Beverly Sills (1973), Katia Ricciarelli (1979), Montserrat Caballé (1982), Cecilia Gasdia (1982), Joan Sutherland (1984), Anna Netrebko (2011), Joanna Woś (2013).