Arie
Duety...
Opery
Kantaty
Kompozytorzy
Switch to English

Aria: Oh! Nel fuggente nuvolo

Kompozytor: Verdi Giuseppe

Opera: Attyla

Rola: Odabella (Sopran)

Ścignij darmowe partytury: "Oh! Nel fuggente nuvolo" PDF
Oh! nel fuggente nuvolo
Non sei tu, padre, impresso?
Cielo! Ha mutato immagine!
Il mio Foresto è desso.
Sospendi, o rivo, il murmure,
Aura, non più fremir...
Ch'io degli amanti spiriti
Possa la voce udir.
A brani, a brani, o perfido. Luisa Miller. Luiza Miller. VerdiTacea la notte... Di tale amor che dirsi. Leonora. Trubadur. VerdiViens à nous, Dieu tutelaire (Deh! tu calma, o Dio possente). La Duchesse Hélène (La Duchessa Elena). Nieszpory sycylijskie. VerdiO Patria Mia. Aïda. Aida. VerdiAh conforto è sol la speme. Gulnara. Korsarz. VerdiO fatidica foresta. Giovanna. Joanna d’Arc. VerdiQuante volte come un dono. Lida. Bitwa pod Legnano. VerdiLo vidi e'l primo palpito. Luisa Miller. Luiza Miller. VerdiAnch'io dischiuso un giorno... Salgo già del trono aurato. Abigaille. Nabucco. VerdiDa te questo or m'è concesso. Odabella. Attyla. Verdi
Wikipedia
Attyla – opera Giuseppe Verdiego, do której libretto napisał Temistocle Solera. Premiera miała miejsce w Teatro La Fenice w Wenecji w roku 1846. Treść nawiązuje do historii wodza Hunów – Attyli i powstania właśnie Wenecji.
W roku 1846 Wenecja była pod władaniem Habsburgów, toteż dzieło Verdiego wpisuje się w jego twórczość wyzwoleńczą (podobnie jak choćby wcześniejszy Nabucco). Premiera została przyjęta bardzo entuzjastycznie, a zwłaszcza fragment duetu Attyli i Ezia – "Włochy niech pozostaną moje" wzbudził zrozumiałe uniesienie. Mimo to, dzieło obecnie należy do rzadziej wystawianych oper kompozytora.